‘Laat maaien is mooie uitdaging’

De Commandeurspolder bij het Zuid-Hollandse Maasland is afgelopen jaar ingericht als weidevogelkerngebied. Melkveehouder John van Winden is een van de 3 boeren die de polder beheren. Alles staat in het teken van kievit en tureluur. Van Winden spreekt over een prachtige uitdaging.Vlak voor de officiële opening van het eerste weidevogelkerngebied in Zuid-Holland, de Commandeurspolder (23 hectare) bij Maasland, wordt een landingsbaan in het weiland uitgerold. Een gedeputeerde en een wethouder spreken mooie woorden. In het persbericht staat: “De 3 deelnemende boeren staan met open armen klaar om de weidevogels te ontvangen.” John van Winden kan wel lachen om die zinsnede. Het is trouwens nog waar ook, zegt hij. Nu nestelen al behoorlijk veel kieviten, grutto’s en tureluurs in de polder. Dat worden er straks nog veel meer. Niks leuker dan in het vroege voorjaar de vogels door de lucht te zien buitelen.Hij geeft toe: toen hij jong was had hij daar weinig oog voor. De koeien stonden voorop. Hij is ouder. Wijzer? Nou nee, zegt hij. Maar over sommige dingen denkt hij nu wel anders. De samenleving kijkt mee, weidevogels horen er gewoon bij. En als hij voor meer broedresultaat pas op 15 juni mag maaien, dan zeurt hij daar niet over. Dat noemt hij een uitdaging. John van Winden: “Niks leuker dan in het vroege voorjaar de vogels door de lucht te zien buitelen.” - Foto: Fred LibochantNatuurcompensatie maakt van Commandeurspolder weidevogelgebiedVan Winden heeft samen met zijn vrouw, zoon en dochter een melkvee- annex zuivelboerderij in Schipluiden. Hij is een van de pachters in de Commandeurspolder. Vanwege de aanleg van een stuk snelweg moest nieuwe natuur worden ontwikkeld. Dat heet natuurcompensatie. Provincie, gemeente, LTO en een paar natuurorganisaties sloegen de handen ineen. Ze kozen ervoor om de Commandeurspolder in te richten als weidevogelkerngebied, beheerd door boeren.Bovendien is de pachtprijs fors verlaagd. Dat telt natuurlijk ook meeVan Winden deed dat trouwens al. Het gebruik was al aan regels gebonden. Die worden strenger. Hij snapt dat wel. Afgelopen jaar zijn poelen aangelegd, sloten verbreed, stroken met kruiden ingezaaid. Het waterpeil gaat omhoog. “Alles staat in het teken van de vogels, ook het agrarisch beheer. De maaidatum gaat verder naar achteren. Een coördinator overlegt met ons welke percelen op welk moment aan de beurt zijn. Dat klinkt voor een doorsnee boer als iets afschrikwekkends, maar ik snap dat wel. Sterker nog, hartstikke leuk om mee te doen.” Hij gaat daar straks in het kerngebied gewoon voer winnen. De kwaliteit is minder, maar de koeien vreten het nog best. Kwestie van mengen met het gras van zijn andere percelen. Daar heeft hij de afgelopen jaren al ervaring mee opgedaan. De melkproductie blijft op niveau. “Bovendien is de pachtprijs fors verlaagd. Dat telt natuurlijk ook mee.” Weidevogelbeheer vooral leuk, maar ook een goed verhaalOver de resultaten van agrarisch weidevogelbeheer klinken sceptische geluiden. De achteruitgang gaat gewoon door; nestbescherming en later maaien zouden weinig zoden aan de dijk zetten. Van Winden is ook best kritisch. “Met hier en daar een beheerperceel komen we er niet. Als de weidevogels uit het nest komen, hebben ze weinig kans, allerlei predatoren grijpen hun kans. Op mijn eigen land zie ik dat ook gebeuren, heel frustrerend. Maar hier pakken we een hele polder bij de kop. Straks krijgen we hier een grote groep kieviten die kraaien en reigers verjagen. De kieviten beschermen zo hun eigen broedsels, maar ook die van tureluurs en grutto’s.” Later dit voorjaar scheren weer kieviten door de lucht. Ik kijk daar nu al naar uitIn zijn boerderijwinkel komen veel bewoners uit Midden-Delfland. Het beheer van het weidevogelkerngebied kan hij goed gebruiken voor de marketing van zijn zuivelproducten. “Natuurlijk, het mooie verhaal over de polder is ook een argument om hieraan mee te doen. Maar dat is zeker niet dé reden voor mij. Ik vind het gewoon leuk om weidevogels in te passen in mijn bedrijfsvoering. Als ik later dit voorjaar in de Commandeurspolder ben, scheren er weer kieviten door de lucht. Ik kijk daar nu al naar uit.”