‘Krampachtige reacties rond voedselveiligheid’

Zelfs de allerkleinste risico’s moeten tegenwoordig worden uitgesloten. Dat zorgt voor allerlei krampachtige reacties. ‘Boeren zijn de klos.’Met onze huidige technologie en met name de medische wetenschap zijn we in staat om steeds langer te leven. Met de moderne tijd met de ontkerkelijking en toegenomen levensverwachting lijkt er echter een angst zichtbaar te worden voor allerlei mogeljke aandoeningen en ziektes. Risico’s, hoe klein en theoretisch ook, moet worden uitgesloten. ‘Voortdurende discussies over veehouderij en gezondheid’In de agrarische sector, waar het voedsel wordt geproduceerd, kom je deze ontwikkeling meer en meer in extreme zin tegen. In de eerste plaats valt te denken aan de voortdurende discussies over volksgezondheid en intensieve veehouderij: door allerlei verhalen over niet aangetoonde verbanden tussen emissies en aandoeningen, waar ook instanties als de GGD overigens hard aan meedoen, moeten veehouderijen naar stalsystemen waarbij de lucht de stal schoner verlaat dan zij er in komt. En dan nog zijn mensen bang voor ‘de emissies’. NVWA-keuringsartsen die doorslaanOok de wijze waarop NVWA-keuringsartsen door kunnen slaan bij slachterijen als bij een PM-keuring iets volstrekt onbeduidends wordt aangetroffen, getuigt van een krampachtige houding. Toen in de zomer van 2014 furazolidon werd aangetroffen in veevoer, ging het om een hoeveelheid van een erwt op een bulkwagen van 25 ton. Hoewel vaststond dat er geen enkel risico voor de volksgezondheid was, werden gedurende het onderzoek bedrijven en gezinnen kapotgemaakt.Drugsafval, voedselveiligheid en angst voor de doodEen andere voorbeelden is de manier waarop veehouderijen door verschillende instanties worden bejegend als er door criminelen drugsafval in bijvoorbeeld de mestkelder is gedumpt: alles moet worden verwijderd, afgevoerd, ontsmet en gereinigd alsof het om hoogradioactief afval gaat. De impact voor de direct betrokkenen doet daarbij nauwelijks ter zake. Ook bij brand van bijvoorbeeld astbesthoudende daken schiet men voor het bluswater en de mest volledig in de kramp.Natuurlijk is de voedselveiligheid van belang, maar je kunt ook overdrijven. De wens bij veel mensen om lang te leven lijkt zo groot te zijn dat deze omslaat in een angst om te vroeg dood te gaan. Als er ergens een theoretisch gevaar voor de volksgezondheid wordt gesignaleerd, gaat men spreekwoordelijk over lijken om daar iets aan te doen en dat gevaar te elimineren. Daarbij worden risico’s tot buitenproportionele omvang opgeblazen. Het verstand is soms ver te zoeken. ‘Natuurlijk is de voedselveiligheid van belang, maar je kunt ook overdrijven. [...] Risico’s worden tot buitenproportionele omvang opgeblazen.’‘We hebben geen eeuwig leven; relativeer en verminder stress’We hebben het eeuwige leven niet. Dat krijgen we ook niet als we allerlei theoretische risico’s op aandoeningen uitsluiten. Zelfs als we letten op belangrijker zaken, zoals stoppen met roken, drinken, medicijngebruik, meer sporten en bewegen en uit de zon blijven, gaan we dood. Hoe meer we juist proberen obsessief allerlei verwaarloosbare risico’s uit te bannen en daar krampachtig mee bezig zijn, hoe slechter dat voor de gezondheid is. Je krijgt er stress van. En stress versnelt juist via aantasting van het DNA het verouderingsproces. Alle reden om zaken terug te brengen tot normale proporties.