‘Koperconvenant’

In plaats van een verbod op koper ligt er nu een ondertekend convenant. Gaat dat werken?Er is een akkoord gesloten om alleen nog phytophthora-resistente aardappelen in de schappen te krijgen. Na een 20 (!) jaar durende discussie lijkt nu echt een eind te komen aan de oneigenlijke toepassing van koper in aardappelen. We deden niets illegaals, zeiden kopergebruikers. Onze aardappels hadden zo’n kopergebrek. Ja, ja, en mijn zuster die heet Kee. Het is en blijft natuurlijk gewoon gesjoemel, zoals dagblad Trouw onlangs nog schreef.We deden niets illegaals, zeiden kopergebruikers. Onze aardappels hadden zo’n kopergebrek. Ja, ja, en mijn zuster die heet Kee. Convenant is vanwege 2 redenen goede zaakHet convenant heeft mijn zegen. Om 2 redenen: Koper is een zwaar metaal dat niet in de biologische akkerbouw thuishoort. Elke mogelijkheid om koper uit de aardappelteelt te krijgen moet worden aangegrepen, ook al is het dan via een convenant. De andere reden is dat het convenant de grootwinkelbedrijven betrokken maakt bij de ontwikkeling van resistente rassen. Die rassen waren er al wel, maar omdat er dankzij koper toch wel aardappels kwamen, maakten de supers zich niet druk. Kwekers konden veredelen wat ze wilden, hun ras maakte geen schijn van kans door de valse concurrentie. Nu is er een gezamenlijke inspanningsverplichting die eindelijk resistente rassen ruim baan geeft.Biohaters en buren die biopercelen verklikken bij PDFantastisch. Bijkomende voordelen: de buren geven de biopercelen niet meer aan bij de PD, biohaters roddelen niet meer over koperpiepers en de schrijvende pers ruikt geen bloed meer.Nu van de ondertekeningen naar de kanttekeningen bij dit convenant: Convenanten hebben iets vrijblijvends. Partijen en individuele boeren kunnen zich er zomaar aan onttrekken. Kijk maar naar eertijds het verpakkingenconvenant of het koe-in-de-wei-convenant. Er staat geen sanctie op als iemand eruit stapt, je kunt je altijd verschuilen achter een goed ingestudeerde smoes.Ten tweede: er is dringend geadviseerd de resistente rassen niet te laten doorgroeien als er toch ziek in komt. De resistentie zou dan in één klap kunnen worden doorbroken. Maar kunnen boeren zich bedwingen? Willen ze niet het onderste uit de kan? Boeren handelen altijd met één oog op de portemonnee. Vooral zij die voorheen koper spoten (mocht ook niet), hebben die nu ook lak aan deze waarschuwingen?Ten slotte, stel dat de resistente rassen nu wel echt een succes worden en de biologische aardappelen scoren gangbare opbrengsten... is dat niet het einde van de bioteelt? Waar moeten al die tonnen – 3 keer de oude opbrengst – naar toe? Kan de markt zo explosief groeien? Sommigen voorspellen al net zulke bodemprijzen als in 2014 voor de gangbare Bintjes. Daar ga je met je robuuste aardappel.De toekomst is dus weer eens allerminst zeker. Misschien verlangen we nog wel eens terug naar de tijd dat we 15 ton per hectare rooiden.