‘Koester de bodem’

We koesteren de bodem niet genoeg. De winst die in opbrengst te halen is door latere, potentieel hoger opbrengende rassen te kiezen, valt in het niet bij de schade die de bodem oploopt bij een oogst onder slechte omstandigheden, zegt Arjan Mager.Hoe verbeter ik de bodem? Op het eerste oog lijkt dit een logische vraag: de bodem is immers de belangrijkste factor voor een succesvolle (ruwvoer)teelt. Zo belangrijk zelfs, dat ik bij de bemestingsproeven die we laten uitvoeren altijd een volledig onbemeste behandeling meeneem. Vaak is de bodem verantwoordelijk voor meer dan twee derde van de opbrengst die we halen.Langdurig projectTijdens de landelijke themadag ‘Beter ruwvoer van een gezonde bodem’, onderdeel van PPS-ruwvoer&bodem, worden resultaten van het nu tweejarige project gedeeld met de buitenwacht. Schitterende resultaten, maar ook resultaten die aanzetten tot nadenken. Zo zien we dat in 2016 de bodem op proefboerderij Vredepeel maar liefst 130 kilo N/hectare leverde aan de mais die er geteeld werd. Lees tips over hoe je de bodem gezond houdtHet unieke van het project is dat de behandelingen vier jaar worden herhaald op dezelfde veldjes. Voor de onbemeste behandeling was de verwachting dat de N-nalevering vanaf het tweede jaar snel zou dalen. Wat werden we verrast! In 2017 leverde de inmiddels voor het tweede jaar niet-bemeste grond nog steeds meer dan 120 kilo N/hectare aan de mais die er geteeld werd. Gelukkig hebben we nog twee jaar te gaan binnen het project.Maishakselen. Boeren moeten meer rekening houden met de gesteldheid van de bodem bij ruwvoerteelt, zegt Arjan Mager. - Foto: Bert JansenKoester de bodemVoor mij bewijst dit project wederom dat de bodem het meest krachtige productiemiddel is dat we in de landbouw hebben, en dat we die moeten koesteren. En dat doen we vaak onvoldoende. Afgelopen najaar zijn er weer talloze ‘vermakelijke’ filmpjes over de maisoogst op YouTube verschenen. Twee trekkers voor de kipper, drie, sporen van een halve meter diep! Ik heb graspercelen gezien die in november volledig aan gort gereden zijn. Waarom? Gras is er toch genoeg gewonnen dit jaar? Omdat we bang zijn voor uitwintering als het gras te lang de winter in gaat? Eén ding is zeker, nu kunnen die kapotgereden graspercelen in elk geval worden heringezaaid in het voorjaar.Lees ook: Zo spaar je de ondergrondOm me heen merk ik dat dit alles heeft geleid tot een discussie over bodemstructuur en bodemverbetering. En dat is goed. Toch zal het een hele opgave zijn de schade die is aangericht te repareren. Verbeteren van de bodem begint met het voorkomen van schade. Niet berijden als de grond onbekwaam is, teelten kiezen die passen bij het karakter van de grond. Geen mais telen op grond met onvoldoende draagkracht. Kies bij twijfel vroegere maisrassen. De winst die in opbrengst te halen is door latere, potentieel hoger opbrengende, maisrassen te kiezen valt in het niet bij de schade die de bodem oploopt bij een oogst onder slechte omstandigheden.Lees ook: Hoe een kwaliteitsplan de bodem gezonder maaktEn als aan al die voorwaarden wordt voldaan, dan kun je een plan maken om tot verbetering van de bodem te komen. Een plan met een lange adem. Een bodem vernielen lukt in een dag, een bodem verbeteren kosten jaren.