‘Kansen zien in CO2-footprint varkenshouderij’

Vermindering van de uitstoot van broeikasgassen kan geld opleveren.De CO₂-footprint, oftewel de broeikasgassendiscussie, leek lange tijd een ver-van-mijn-bed-show in de varkenshouderij. Maar het begint nu een item te worden. Niet vreemd, want in de melkveehouderij is het al de gewoonste gang van zaken dat de zuivelaars, gedwongen door hun grootafnemers als de Unilevers en Nestlé’s, de melkveehouders verplichten de CO₂-footprint te berekenen en te delen. Binnen melkstromen met een stevige toeslag gelden zelfs al strikte eisen qua maximale CO₂-belasting per kilo melk. Wie daar niet aan voldoet, kan daarna enkele jaren niet leveren in zo’n topsegment.Denken over CO2-footprintIn de varkenshouderij begint het denken over de CO₂-footprint. In het algemeen werkt het gebruik van coproducten erg gunstig uit op de CO₂-footprint. Vervanging van graan in mengvoer door bijmenging van bakkerij-bijproducten op het primair bedrijf drukt de CO_2-uitstoot per kilo vlees met 40%.Wat levert het op?Allemaal leuk, maar wat levert dat op, anders dan het gevoel dat je iets goeds doet? De circularitet neemt toe, maar de sector weet dat onvoldoende bekend te maken. Daar ligt een rol voor de POV. Ook in euro’s levert het nog weinig. Daarom wordt gedacht en gewerkt aan vermarkting van vlees met een lage CO₂-footprint onder label of merk. Daar zijn enkele retailers zeker in geïnteresseerd. Dan moet je niet direct denken aan AH, eerder aan Lidl en Aldi. Die nemen grote volumes af en zijn zeer spits op maatschappelijke wensen. Kijk er maar in de vitrines: alles minimaal 1 ster Beter Leven-varkensvlees, -kip en -eieren en minimaal weidemelk, zowel vers als in de kazen.Kans op een meerprijsNatuurlijk, je komt dan in de knoei met de vierkantsverwaarding. Slechts een deel van het varken eindigt in de retail. Maar het is een kans op een meerprijs. Of gegarandeerde afzet. Dat laatste wint steeds meer aan belang. Zie wat er bij onze oosterburen gaande is door de Afrikaanse varkenpest (AVP) en wat er deze zomer in Nederland dreigde: de varkens zeer moeilijk tot niet plaatsbaar buiten de vaste connecties.Goed kijken naar initiatievenDan komt vast weer de discussie over eindigheid van een plus op de prijs. Dat is geen discussie. De plus is er enkele jaren en sterft daarna een langzame dood. De eis komt in het basispakket. Maar wie de plus tijdig pakt, heeft wel een voorsprong, zowel in euro’s als in kennis. Kijk maar rond. Wie bijtijds in IKB ging, is er nog steeds. Want die zat ook snel in Beter Leven of Milieukeur of een ander traject. Daarom is het zaak goed te kijken naar dit soort initiatieven.