‘Kalversterfte en alternatieve feiten’

Natuurlijk valt mijn oog direct op de krantenkop ‘Kalversterfte neemt toe’. Dat is absoluut niet wat we willen.Het artikel noemt direct de oorzaken van het stijgen van het percentage. En in de kop wordt meteen vermeld dat het gaat om kalveren die direct van de moeder worden gescheiden. Even later lees ik dat niet bekend is op welk soort bedrijven het sterftepercentage te hoog is. Maar volgens Dier&Recht komt het door slechtere zorg en verwaarlozing, vooral op grote melkveebedrijven. Die uitspraak is uiteraard gebaseerd op feiten. Of niet? Lees ook: Kalversterfte onder de loepNiet grootte maar management teltIk ken veel grote en kleine bedrijven waar de kalverzorg heel strak en goed geregeld is. Het heeft niets te maken met de grootte van de bedrijven, maar alles met het management. En iedere veehouder weet heel goed welke zorg de kalfjes nodig hebben. Het begint met een vlot kalf na een goede droogstand en geboorte. Geboren onder schone omstandigheden waarna direct de navel is ontsmet. Dan komt de biest: Vlug, Vers, Vaak, Voldoende kwaliteit, Veel (genoeg). En nogmaals; als een kalf bij de moederkoe blijft, heb je hier eigenlijk nooit voldoende controle op. Met gerust hart in groep plaatsenWanneer deze zaken kloppen, kun je het kalf meestal met een gerust hart na twee weken in de groep plaatsen. En als ze dan toch diarree krijgen, is dat meestal goed te behandelen met elektrolyten of, in geval van een longontsteking, met antibiotica. Die kalveren worden niet zomaar geëuthanaseerd omdat ze de medische kosten niet waard zijn, zoals het artikel beweert. Liefde voor onze dierenIedere keer weer verbaast het me hoe weinig buitenstaanders begrijpen van de liefde die we hebben voor onze dieren. Er is hier een tijdje geleden een tweeling geboren, waarvan een van de kalfjes een waterhoofd had. En nee, het kalfje hebben wij niet geëuthanaseerd. Ze leek het heel goed te maken. Een maand lang dronk ze geweldig en was ze net zo dartel als haar zus. Je geeft zo’n kalfje juist nóg meer aandacht en liefde. Want je weet het nooit. Misschien komt het wel goed met haar. Helaas is ze plotseling overleden. En hoort zij dus ook bij onze 4% kalveren dat de één jaar niet heeft gered. Het zet zaken wel in een heel ander perspectief. Scherp zijn op wat beter kan? Prima. Maar ik houd niet van alternatieve feiten.