‘Kalversector moet spreiden’

We mogen blij zijn dat er in Nederland een vleeskalverhouderij bestaat.Zonder die sector zou de waarde van veel kalveren nihil zijn en zouden zij worden behandeld als ‘afval’ van de melkveehouderij, hooguit bruikbaar als voer voor katten, honden en dierentuinen. Dat zou slecht zijn voor het imago van de melkveehouderij. Vijf nadelenMinder blij ben ik met de import van 860.000 nuchtere kalveren (in 2019) voor de vleeskalverhouderij. Daar zitten vijf nadelen aan:Insleep van besmettelijke dierziekten. Dat gebeurde in 2001 met mkz en vandaag zijn er ook risico’s op het binnenslepen van BVD of zelfs Afrikaanse varkenspest, met gevolgen die veel groter zijn dan die voor de kalversector zelf. Kalveren worden vaak al vervoerd in een fase dat hun immuunsysteem nog niet rijp is, waardoor ze extra bevattelijk zijn voor infecties. En de infectiedruk is hoog, doordat dieren van verschillende herkomst bij elkaar in één veewagen en op één kalverhouderij komen. Dat verhoogt de druk om antibiotica te gebruiken.Het transport van de kalveren (die zelfs uit Litouwen komen) duurt vaak meer dan acht uur – niet best voor hun welzijn.De import vergt een extra grote vleeskalverhouderij, met extra productie van mest en ammoniak, veelal dicht bij stikstofgevoelige natuur, zoals op de Veluwe. Corona heeft aangetoond hoe kwetsbaar de sector is voor sluiting van restaurants in het buitenland. Hierdoor liep de export van kalfsvlees fors terug en de overheid schoot niet te hulp.Al met al lijkt het tijd om de kalverimport stapsgewijs af te bouwen, met uiteindelijk zo’n 75%. De sector kan dan doorgaan op basis van Nederlandse kalveren, aangevuld met een beperkt aantal buitenlandse kalveren. In Duitsland uitbreidenMaar die andere buitenlandse kalveren dan? Het mooiste zou zijn als VanDrie en Denkavit de vleeskalversector in Duitsland uitbreiden en beginnen met een kalversector in Ierland. Ik weet, dat is niet makkelijk, want het vergt naast kapitaal veel vakmanschap, maar dat moet te organiseren zijn. In Nederland zal dan sprake zijn van minder stikstofdruk en minder risico van ziekte-insleep, infectiedruk en antibioticagebruik, terwijl ook winst wordt geboekt met dierenwelzijn. Dat straalt positiviteit af op het imago van zowel de vleeskalver- als de melkveehouderij.