‘Jachtgeweer voor de wolven’

De wolf is er, de discussie kan nu alleen nog gaan over wie de kosten ervan draagt.De afgelopen weken bleek dat er weer een wolf op rooftocht is bij mij in de buurt. Dat is niet de eerste keer, 3 jaar geleden is er eentje heel dichtbij langs gewandeld. Niet dat ik hem heb gezien, maar hij had sporen achtergelaten. Een dag later probeerde het beest een winkel van de Action in Hoogezand te bezoeken, maar hij werd daar geweigerd, en is toen verder gelopen. Steekproefsgewijze controlesDe wolf van vorige week is niet uniek; er zijn geregeld berichten dat er een wolf gespot is en dat er schapen zijn doodgebeten. In dat laatste geval komen er onderzoekers uit Wageningen om DNA te verzamelen, want voor een vergoeding moet wel zeker zijn dat het een wolf was. Geen idee wat dat gedoe kost, Wageningers zijn niet gratis. Ik zou me kunnen voorstellen dat we het andersom doen, dat ervan uit wordt gegaan dat het een wolf was tot het tegendeel blijkt. Mits er een stevige boete aan een valse bingo gekoppeld wordt, kunnen de Wageningers zich dan beperken tot steekproefsgewijze controles.Foto: ANPDe wolf is terugWe hoeven het dus niet meer te hebben over de wenselijkheid van de wolf in Nederland, hij is er al. In de Duitse buurregio Nedersaksen bulkt het van de wolven. Het gaat met name om het gebied zuidelijk van Hamburg, richting Celle, en naar het oosten richting Wolfsburg (waar anders?). Daar zitten minstens 10 roedels in een relatief klein gebied. Die Duitse wolvenfamilies bewegen langzaam onze kant op. Kortom, ze zijn er en er komen er nog meer. Er was recentelijk een soort van discussieavond over de wolf, in de schaapskooi van Balloo. Naar ik uit de krant vernam, waren de meeste aanwezigen eigenlijk wel positief over de terugkeer van de wolf. Dat past wel in het bredere beeld; veel mensen vinden het wel mooi en spannend dat de wolf terug is. Ik behoor daar niet bij, ik woon op het platteland, en er woont een schapenboer vlakbij.Wolven kosten geldDe enige vraag die rest is wie er voor de kosten van die beesten opdraait. Voorlopig zijn dat de kosten van de vergoedingen uit het Faunafonds, van de mensen die daar werken, en van de rondtrekkende DNA-verzamelaars. Het Faunafonds vergoedt 100% van de schade, emotionele schade van de schapenhouder en zijn familie niet meegerekend. De discussie loopt echter al verder. Onder meer over de vraag in hoeverre boeren op eigen kosten voorzorgsmaatregelen moeten nemen tegen hongerige wolven. Waken, stroomdraden en hekken plaatsen, opstallen, beesten insmeren met onsmakelijke pasta, ik heb al van alles voorbij zien komen, en het kost allemaal moeite en geld. LTO probeert de vinger aan de pols te houden, maar ik zie gebeuren dat de schade uiteindelijk vooral bij veehouders en andere plattelanders komt te liggen. Als ik jarig ben, vraag ik misschien wel een jachtgeweer.