‘Is wratziekte ons te slim af?’
De inzet van (nieuwe) gentechnologie om resistenties in aardappelen tegen wratziekte in te bouwen, gaat hard. Dat helpt al jaren om wratziekte te beheersen. Maar nu blijkt dat zich nieuwe pathotypen van de schimmel ontwikkelen, die genetisch veel meer divers zijn dan de oude pathotypen. Deze recombinatie vergroot het risico op doorbreking van resistenties, dat misschien wel sneller gaat dan we kunnen bijbenen.
Controle op virussen. Onderzoekers kijken naar alternatieven om wratziekte-besmettingen versneld te laten afnemen. Foto: Mark Pasveer
Vanaf 1915 zijn in Nederland zeven verschillende pathotypen of fysio’s van wratziekte ontdekt: 1(D1), 2(G1), 6(O1), 18(T1), 38(Nevşehir), 42(Erica) en SenBelita-breaker. De laatste drie zijn gevonden in de afgelopen vijf jaar en vertonen een heel grote diversiteit bij de nakomelingen en dat is erg zorgelijk.
De recente vondsten komen uit een bron die kennelijk veel meer genetische variatie bevat dan de oudere pathotypen. Op één perceel kunnen meer verschillende varianten voorkomen en dat vergroot het risico op de ontwikkeling van nog meer nieuwe pathotypen. Of dat die er nu al zijn, maar nog niet zijn ontdekt. De pathotypen 38(Nevşehir), 42(Erica) en SenBelita- breaker zijn genetisch meer divers. Er zijn aanwijzingen dat pathotype 18(T1) ook bij deze groep hoort.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
