Is coöperatie middel of doel? (7)

Veel boeren zien de coöperatie nog steeds als een verlengstuk van hun bedrijf. Niet op emotionele gronden. Dat was vroeger. Nu is het zuiver zakelijk.Dat betekent dat twee zaken belangrijk zijn: ten eerste de prijs die men beurt ( bijvoorbeeld zuivel en aardappelen) of betaalt (veevoer en kunstmest). Ten tweede de financiering.

Punt één is niet zo moeilijk. De prijs moet een positieve invloed hebben op het inkomen. Dit in vergelijking met de collega's in het particuliere kamp. Niet alleen op de korte termijn, maar ook op de lange. Daar wil de toekomstige boer, de blijver, best in investeren. Dat kan echter niet.

Nu blijft nog teveel vermogen in de dode hand. Een deel van de winst wordt teruggegeven aan de leden, de rest toegevoegd aan het eigen vermogen. Daar ziet het lid dus niets van terug. Dat komt in mindering op zijn nabetaling of prestatietoeslag.

Onbevredigend. Het zoethoudertje dat het lid rendement krijgt via de prijs van zijn product is achterhaald. Beter is daarom het dode vermogen van de leden op naam te stellen. Zoals bijvoorbeeld Forfarmers op het ogenblik doet. Ik voel mij als trouw lid daardoor veel meer betrokken bij de coöperatie. Straks, als ik een keer stop, heb ik een mooie aanvulling op mijn oudedagsvoorziening.

Agrifirm en Cehave doen dit niet. Die gaan door op de ouderwetse manier. Jammer. Dat is ook het geval met FrieslandCampina. Bij Friesland Foods hadden we aandelen. Daar heb ik uitstekend mee geboerd. Dat is voorbij. De conservatieve smaak van Campina overheerst in deze fusie. Friesland Foods heeft de strijd verloren.

Nogmaals, jammer, heel erg jammer.