‘Inspirerende bewonderaar van een columnist’

Soms is het moeilijk bescheiden te blijven.Op weg naar de ploegdemonstratie op de andere kavel gaat hij naast me lopen. “Zeg, schrijf jij niet die columns in de Boerderij? Ja, ik ben er al heel lang op geabonneerd.” Hij wacht even om te kijken of dat mijn goedkeuring kan wegdragen. Als ik hem nieuwsgierig aankijk, gaat hij verder. “Weet je wie ik altijd goede columns vind schrijven? Dirk Strijker. Die gaan ergens over. Een verademing. Hij zegt precies wat boeren vinden. Ik ben het dan ook altijd met hem eens.” Bezorgd kijk ik in de verte. Het is nog een heel eind naar de ploegdemonstratie.Ze maken ons helemaal kapot! Alsof het over de grens zoveel beter is“Een tijd terug schreef ie over die natuurinclusieve landbouw, dat dat zo’n onzin was. Dat is toch gewoon zo? En laatst over die plannen van de minister, dat ze zo vaag zijn. Nou weet je nog steeds niet precies wat je moet doen ... Nee, ze hebben een sterke man nodig op dat ministerie, iemand die ’s lekker afrekent met die zogenaamde dierenvrienden en natuurfreaks. Die Dirk Strijker lijkt me daar wel geschikt voor.”Leugens over en zeuren tegen boerenIk neig zo’n beetje met mijn hoofd, een signaal waarvan mijn huisgenoten weten dat ik er het mijne van denk. Mijn collega is van dit signaal kennelijk niet op de hoogte en interpreteert mijn hoofdwiegen als een aanmoediging. Gloedvol betoogt hij verder. “Ons voedsel is nog nooit zo veilig geweest, we hebben nog nooit zo weinig gewasbeschermingsmiddelen gebruikt en toch lopen ze te zeuren. Het is een grote hetze. Ze nemen ons alles af en in plaats van minder moeten we vaker spuiten.” Die ‘ze’, dat zijn de niet-Strijkers, neem ik voor het gemak maar even aan.Die columns hè, wat krijg je daar nou voor, per keer?Uit zijn intonatie begrijp ik dat ik er niets tegenin kan brengen. Voor de vorm sputter ik toch nog even tegen. “Ze maken zich zorgen over de insecten”, probeer ik, “die waren toch sterk afgenomen?” “Da’s allemaal gelogen. Ze hebben alleen maar gekeken op plekken waar toch al weinig insecten waren. In natte gebieden hebben ze niet eens geteld. Nee, ze zoeken net zo lang tot ze wat kunnen verbieden. Ze maken ons helemaal kapot! Alsof het over de grens zoveel beter is. Straks hebben ze hier de landbouw om zeep geholpen en komt de rotzooi uit het buitenland. En die biologische bezorgroutes, die kloppen toch ook niet!”Gelukkig blijft het niet bij geklaag alleenHij vindt dat ik er wat verslagen bijloop, geloof ik, want hij gooit het nu over een andere boeg. Op een opbeurende toon vraagt hij: “Die columns hè, wat krijg je daar nou voor, per keer?” Even overweeg ik een heel fout antwoord te geven, in de trant van ‘Als ik een Strijker-stukje schrijf, krijg ik er geld voor, anders moet ik bijbetalen’. Maar ik houd me in. Genoeg, antwoord ik, genoeg om uit de kosten te komen.In de drukte rond de ploegdemonstratie verlies ik hem uit het oog. Altijd inspirerend om een bewonderaar tegen te komen.