‘In Australië geen gedoe met stierkeuze per koe’

In Australië staat makkelijk werken voorop. Gemak en continuïteit gaan voor genetics en fokdoelen.Half augustus ben ik aangekomen in Victoria, Australië om daar stage te lopen in een samenwerkingsverband van vier melkveehouders. Ze hebben in totaal zo’n 2.000 melkkoeien op vier locaties. Op drie ervan lopen Holsteins, op de vierde Jerseys. Waar het in Nederland volgebouwd is met stallen, kapschuren en huizen, houden de veehouders de koeien in dit gebied dag en nacht buiten. Er zijn nauwelijks gebouwen. Alleen de melkstal is overdekt. Dat is in deze winterperiode even wennen. Rond half 5 in de ochtend start de werkdag met het ophalen van de koeien met de quad of buggy.- Foto: Melissa KanisDe dagen beginnen voor mij meestal in het donker, rond half 5 in de ochtend, met het ophalen van de koeien met de quad of buggy. Dat heeft ook wel wat. Daarna starten de overige werkzaamheden. Melken, voeren, insemineren en zieke koeien behandelen gebeurt allemaal in de melkstal. Na het melken zijn de koeien weer buiten, tot ze ’s middags om 3 uur weer gemolken worden. Het is maar goed dat koeien gauw tevreden zijn met lage temperaturen, want de maximale temperatuur overdag is 15 graden. Observeren gaat voor inseminerenNa volgende week komt de lente steeds meer in zicht, de voorbereidingen voor het afkalfseizoen zijn inmiddels gestart. Om de koeien drachtig te krijgen maken veehouders in Nederland vaak gebruik van tochtdetectie met behulp van stappentellers. Dat is hier in Australië niet het geval. Veehouders spuiten de koeien tochtig gespoten en werken vervolgens alleen met visuele tochtdetectie. Oftewel: observeren gaat voor insemineren. De kalveren worden geboren in twee periodes per jaar. Gedurende 12 weken in de herfst worden circa 300 kalveren per bedrijf geboren. In het voorjaar is de afkalfperiode 6 weken. De koeien die in de afgelopen week geïnsemineerd zijn, zullen dan ook in de herfst afkalven. Eenvoudig werken met een paar stierenDe stierkeuze is vooral gebaseerd op de stieren die de lijst van de National Herd Development aanvoeren. De ondernemers willen geen gedoe met stierkeuze per koe, maar eenvoudig werken met een paar stieren. Dat is ook wel een beetje de Australische mentaliteit, merk ik. Woorden die al gauw vallen zijn immers: easy, no worries. Waar de Nederlandse boer druk is met genetics, fokdoelen en kansberekening, kiezen Australiërs vooral voor gemak en continuïteit. Duurdere stier voor herfstkalverenVoor geboortes in de herfstperiode worden vaak duurdere stieren gekozen dan voor geboortes in het voorjaar. De kalveren van het herfstseizoen worden dan ook als eerste aangehouden voor vervanging. De meeste kalveren die in de lente geboren worden, worden verkocht. Naar mijn idee valt van beide opties qua stierkeuze iets te zeggen en te leren. De Australiërs zijn het in elk geval met elkaar eens onder het motto: make life easier.