‘Ideale silagewagen was niet te koop’

De gebroeders Millon in het Belgische Herent waren voor hun loonbedrijf op zoek naar een nieuwe silagewagen. Ze bekeken er verschillende, maar hadden toch zo hun eigen idee over de ideale wagen. Die bleek niet te koop. Daarom besloten ze hem maar zelf te maken.De gebroeders Millon stampten in zo’n 30 jaar een flink bedrijf uit de grond. Het begon met loonwerk, later kwam daar een mechanisatiebedrijf bij. Inmiddels is grondverzet de grootste tak, maar vooral Wim heeft nog steeds plezier in het loonwerk.De kleurstelling werd Deutz-Fahr groen. Dat past mooi bij de Deutz-trekkers vond Philip. - Foto's: Martin SmitsPhilip Stroeykens is met 28 dienstjaren een oudgediende. Hij is sterk bij het loonwerk betrokken, maar brengt ook veel uren door in de werkplaats en nam het meeste werk voor de bouw van de nieuwe silagewagen voor zijn rekening. Voor deze vader van zes is de silagewagen een beetje zijn zevende kind geworden.Technische specificatiesWat: silagewagen op drieassig wisselchassis
Aandrijving: aftakas-aangedreven op alle wielen, hydraulisch aangedreven bodemketting, mechanisch aangedreven verdeelwalsen
Onderstel: gereviseerd, van Record
Besturing: gedwongen, disselgestuurde pompcilinders
Afmetingen bak: 240 cm hoog plus 50 cm schuifwand, breedte 248 cm binnenwerks, lengte 850 cm. Vanaf de grond max. 400 cm hoog, breedte op de banden 285 cm
Banden: Alliance 650/55 R26,5
Kosten: materiaal geschat € 25.000, 3 à 4 maanden eigen arbeidEen plus is dat het mechanisatiebedrijf over een behoorlijke werkplaats en gereedschap beschikt, zoals een flinke zetbank en een knipbank.Maximaal volumeDe verschillende wagens die Wim en Philip bekeken voldeden niet helemaal aan hun idee van de ideale silagewagen. Anderzijds vonden ze het ook wel mooi om weer eens zelf iets te bouwen. Al in de begintijd van het loonbedrijf maakten ze twee mestverspreiders. Die rijden trouwens nog steeds, hoewel niet meer bij Millon. Vanwege het mechanisatiebedrijf en het loonwerk is er door de jaren heen natuurlijk wel vaker wat geconstrueerd, maar de silagewagen is toch wel het grootste project tot nu toe.Het chassis is 20 jaar oud, verder is alles nieuw, inclusief de banden. Sturen doet het Record onderstel op de twee achterste assen.Wat ze bij bestaande silagewagens niet beviel, is de hoogte van de bodem tot de grond. Allicht is de bandenmaat bepalend, maar ze slaagden erin de bodem op 1,60 meter van de grond te houden – 20 tot 25 cm lager dan bij de meeste vergelijkbare wagens. De enige manier was om de ruimte voor de ketting onder de bodem kleiner te maken. Door een sterke staalsoort (ST52, mangaanstaal) te kiezen, konden ze de draagbalken zo laag mogelijk houden. De constructie van de zijwanden is van gezette plaat, met rongen op de buitenkant; ook weer zo gemaakt dat de effectieve ruimte in de bak zo groot mogelijk blijft. Om de hoeveelheid laswerk te beperken, is de rand bovenop een in een driehoek doorgezette plaat in plaats van een opgelaste koker. De bovenste 50 cm van de wanden en het kopschot zijn als schuifwand uitgevoerd. Dat de wand kan zakken, is handig als je naast de hakselaar rijdt, maar de Millons hebben ook een paar klanten waar ze met een wagen op maximale hoogte niet uit de voeten kunnen.Net als de zijwanden komt er ook nog een schuifwand op het kopschot. De leidingen en hydraulische verdeelschuiven zijn al gemonteerd, het schot moet er nog op.Basis van RecordHet onderstel is een twintig jaar oud chassis van een Record-mestverspreider. Dat moet een van hun eerste drieassers zijn. De twee achterste assen sturen, en alle drie zijn aangedreven. Het chassis is volledig gestript en lagers, remmen en draaipunten zijn gereviseerd. Er kwam een volledig nieuw, zelf ontworpen, stuursysteem op: een gedwongen hydraulische besturing met een aparte pompcilinder per as. De kunst was om de geometrie van het stangenstelsel dat de cilinders bedient zo te kiezen dat de achterassen goed sturen. Bij een drieasser waar voor- en achteras sturen, is dat wat eenvoudiger omdat die beide steeds dezelfde stuuruitslag maken. Overige componenten zijn allemaal nieuw en zo veel mogelijk zelf gemaakt.Het chassis was al gebouwd voor een afzetsysteem. Voor en achteraan kan de bak op een cilinder heffen nadat de vergrendelingen los zijn gezet. In het midden de vroegere aandrijving van de strooischotels. Die gaat nu de doseerwalsen aandrijven.In de bak liggen drie rijen met bodemkettingen. De meenemers zijn zelf gemaakt, er is bewust gekozen voor gesloten, platte kokers om geen mais onder de wagen te morsen. De Record-drieasser is gebouwd voor een wisselsysteem. Daarom is ook de silagebak zo gemaakt dat hij makkelijk te demonteren is. Millon heeft nog een 20-kuubs mesttank liggen. Wellicht dat ze die nog een keer geschikt maken voor montage op het onderstel. Dat is trouwens ook voorbereid voor montage van een kipbak, maar daar zijn verder geen plannen voor.De wagen heeft aandrijving op alle wielen door de aftakas van de trekker. Dat wordt lucht bediend via een elektrische bedieningskast die meteen ook andere elektrische functies vervult.Veel werkReken je alle uren naar werkplaatstarief, dan is het toch nog een dure wagen. In totaal was Philip er wel 4 maanden zoet mee. Niet per se alle dagen, maar evengoed nogal wat vrije tijd. In het weekend is er ook wel tot na middernacht aan de wagen gewerkt, en allicht hebben medewerkers af en toe geholpen. Een plus is dat het mechanisatiebedrijf over een behoorlijke werkplaats en gereedschap beschikt, zoals een flinke zetbank en een knipbank. En het filiaal voor de autolaadkranen beschikt over een mooie spuitcabine. De kleurstelling werd Deutz-Fahr groen. Dat past mooi bij de Deutz-trekkers vond Philip. Dat zijn voorkeur werd gehonoreerd, zegt ook wat over hoe de Millons met het personeel omgaan. Had Wim gekozen, dan was het rood geworden, net als bij eerdere creaties. Er is wel wat vrije tijd in gaan zitten, besluit Philip, maar nu staat er iets om trots op te zijn. Laat de maisoogst maar beginnen.Wim Millon (l, 53) en Philip Stroeykens (44) bouwden de perfecte silagebak op een oud Record-onderstel. Millon is een loonwerk-, mechanisatie- en grondverzetbedrijf met 55-60 medewerkers in Herent (B.).