Houding bepaalt imago

Het beste imago verschaffen we ons zelf, als actieve en kritische boeren: boeren die de controle naar zich toe trekken.Via vakbladen komt op technisch gebied allerlei nieuws en informatie naar ons toe. Helaas niet altijd zinvol en, erger, soms zelfs storend. Neem de discussie die aan het ontstaan is over gebruik van gescheiden mest als strooisel in diepstrooiselboxen. Ik snap best dat nieuwe ontwikkelingen nauwgezet onder de loep genomen worden, doch dan graag vakkundig. Kopt het ene artikel met 'koeien liggen in mest', gaat de volgende column in op dreigende imagoschade voor de sector. In het eerste geval is de titel regelrechte stemmingmakerij, en het tweede geval duidelijk een geval van iemand die te weinig in stallen kijkt.
Natuurlijk kleven er voor- en nadelen aan de vele alternatieven aan materialen. Bij goed gebruik worden de voordelen uitgebuit en de nadelen ondervangen en bij verkeerd gebruik andersom. De keuze is aan de veehouder. Kiest hij voor zand, dan kiest hij voor maximaal comfort en hygiëne, maar ook voor maximale slijtage aan alle bewegende delen in de stal. Zaagsel is droog en doorgaans schoon, doch duur en kent klebsiella-risico's. Dan zijn er nog kalk, compost, stro, vlas, koolzaad en noem maar op, en meest recent dus de gescheiden fractie van mest. Bij goed gebruik ervan zal iedereen concluderen dat dit product een aanwinst is voor boeren, koeien én sector!
Geen enkel product komt dieper uit de kringloop dan mest en niets wordt zo regionaal geproduceerd als het meststrooisel: op het eigen erf. De eigenschappen en het comfort ervan hebben daarnaast op koeien en hun beenwerk een positievere invloed dan levenslange fokkerij hierop. Even simpel als nuchter lijkt mij de terechte vraag: kan het verzorgen van een betere ligplaats voor koeien ooit imagoschade veroorzaken?
Imago is subjectief: het is te maken en te kraken. Het is maar net hoe je het presenteert. Maar: vele 'aanslagen' worden ons aangepraat. Was de ketsplaat nooit uitgevonden, dan was de tank met zodenbemester nu telkens op de tv om het imago weer wat verder om zeep te helpen.
Wij blijven die aanslagen met z’n allen ook maar slikken. Technisch boeren we als de beste, 2015 geldt als kans om meer koeien te melken en creatief lossen we een krom mest- dan wel fosfaatbeleid op. Het is eens te meer tijd dat we wakker worden: ons lot niet meer laten afhangen van ideologen achter een bureau of de imagovormende pers. We moeten onze belangen niet overgeven aan een log, niet-werkend belangenbehartigingsinstituut; en onze toekomst al helemaal niet af laten hangen van collega-boeren die, op een enkele uitzondering na, hun taken als bestuurder alleen vervullen vanwege de presentiegelden en het feit dat ze altijd 'ja' (en amen) zeggen.
Het beste imago verschaffen we ons zelf, als actieve en kritische boeren: boeren die de controle naar zich toe trekken, die kromme discussies rechttrekken, halve waarheden aanvullen en die vooral eens hardop roepen dat ze aan alle regelgeving, doelen, wensen, eisen en imago's willen voldoen. Maar wil dat op duurzame manier gebeuren, dan moet het bovenal betaald worden!