Hoge melkprijs funest?

Het wat een jaar geleden fijn een heel hoge melkprijs te beuren. Zijn we er nu nog gelukkig mee?Voor mijn gevoel niet. Even voor de herinnering. Eerst stegen de kosten enorm. Toen volgden de melkprijzen langzaam. Te langzaam vonden veel veehouders, want ze namen afscheid van Friesland Foods en Campina. Gingen naar de Van Bakels, die verhalen vertelden van melkprijzen, die torenhoog zouden blijven.

Dit had tot gevolg dat er een soort euforie ontstond. Er werd fors geïnvesteerd in nieuwe stallen, terwijl de prijs van melkquotum onverantwoord hoog bleef.

Toen kwam de daling van de melkprijs. Veel sneller dan de onkosten daalden. Ik noem maar even veevoer en kunstmest. Lage opbrengsten dus en hoge kosten. Dat is de situatie waar we nu in verkeren.

Zo heeft de kortstondig hoge melkprijs veel verliezers opgeleverd. Als eerste degenen, die de stal uitbreidden of zelfs een geheel nieuwe stal bouwden. De boeren, die overgingen op een forse investering in de melkstal, vaak met de aankoop van één of meer robots. Dan degenen, die toch maar weer quotum aankochten om de stal vol te melken. Ze zitten allemaal met te hoge vaste kosten, waarbij geen besparingen mogelijk zijn.

Allemaal hebben we te maken met een hogere kostprijs en een daling van de melkprijs. Nu hoor je de Van Bakels niet meer over hoge melkprijzen, nu en in de toekomst. Als er één ding is wat we hiervan geleerd hebben: hou je boerenverstand erbij en luister niet naar het zoetgevooisde geluid van de handel. Anders is een tijdelijke hoge melkprijs funest.