Het nieuwe plassen

Na het nieuwe werken en het nieuwe rijden hebben we nu te maken met het nieuwe plassen. Deze week staat als punt 11 op de agenda van de bestuursvergadering van ons waterschap: urinescheiding Almere Hout Noord. We worden verzocht akkoord te gaan met het ontwerp van een duurzaam sanitatie systeem voor zo’n 900 woningen.Een samenwerkinsproef van waterschap, woningcorporatie en gemeente. In die 900 huizen worden dan speciale toiletpotten geplaatst met een soort roostertje voorin de pot, waardoor de urine via een aparte leiding opgevangen wordt en doorgeleid wordt naar een aparte urine-opvangbak die her en der in de wijk komt te staan.

Tankwagens halen de urine daar weer op en brengen die naar een speciale zuivering. De poep en het spoelwater gaan via het achterste deel van de toiletpot gewoon naar het riool en komen zo in de traditionele waterzuiveringsinstallatie. Volgens berekeningen is de hoeveelheid urine maar 1% van de totale hoeveelheid afvalwater, maar bevat ze 85% van de stikstof-hoeveelheid van een huishoudelijke lozing. 50% van de fosfaat-hoeveelheid en 70% van de medicijnresten. Het lijkt dus interessant om de urinestroom apart te zuiveren en te verwerken. Medicijnresten kan men beter verwijderen en stikstof en fosfaat kunnen makkelijker teruggewonnen worden.

Het klinkt allemaal prachtig, maar of het project slaagt, zal grotendeels afhangen van de manier van zitten op zo’n pot. Iedereen moet netjes voor in het roostertje plassen. Ook de mannen moeten dan zittend gaan plassen. En dat wil niet iedere man. Raar, maar waar. “Zittend plassen is niet stoer, maar je houdt een schone vloer” zag ik laatst op een tegeltje staan. Toch ging de man voor wie de tekst bedoeld was pas zitten nadat hij zelf 3 x per week de vloer moest schoonmaken.

Sjoerd is halfstoer. Soms gaat hij zitten, meestal blijft hij staan. Uit gemakzucht, zegt hij zelf. Hij denkt dat vrouwen dat ook wel zouden willen, maar niet kunnen vanwege hun lichamelijke beperking. “Vrouwen ontbreekt het richtvermogen”, zegt hij. “Veel mannen óók!”, is mijn weerwoord. Het succes van de proef staat of valt dus met de houding van de man... of kunnen we beter urinoirtjes plaatsen?