Hectaregevechten

In verband met het plaatsen van mest op het eigen bedrijf kon er wel eens een hevige concurrentiestrijd om vrijvallende grond uitbarsten.Staatsbosbeheer heeft in De Olde Maten een beheercontract gesloten met de agrarische natuurvereniging. Interessante proef. In veel gebieden kijken boeren naar natuurland. In de werkelijkheid van straks is het verstandig om alle mest op het eigen veebedrijf te kunnen plaatsen. Meer grond ,meer vee. Geen gering belang.Veehouders gaan concurreren om grond
We kunnen verwachten dat de veehouders de komende jaren sterk gaan concurreren om vrijvallende gronden. Als de natuurorganisaties die hectares gaan veilen, komt een hogere prijs uit de bus dan de boeren nu doorgaans betalen. Maar het is maar de vraag of de hoogste bieder die gronden wel krijgt.
Natuurorganisaties eisen namelijk een topkwaliteit beheer. Niet alleen omdat de provincies voor geslaagde beheertypen betaalt. Maar omdat die organisaties in het leven zijn geroepen om natuurgebieden goed te verzorgen.Boer met beste natuurbeheer wint
Hoe kunnen boeren dus de komende hectaregevechten winnen? Ik denk: door topkwaliteit beheer te waarborgen. Door kennis en ervaring in een erkende opleiding op te doen. En door onder een streng en overtuigend keurmerk te werken. Een door de terrein beherende organisaties erkend keurmerk, dat keihard een goede planning, uitvoering en verantwoording van inrichting, onderhoud en beheer garandeert.Vakorganisatie voor professionele natuurboeren
Volgens mij moeten de boeren niet op prijs, maar op kwaliteit concurreren. En kwaliteit strekt zich ook uit tot de bedrijfsvoering en de uitstraling, met elementen als extensief, kringloop, ruige mest en houding en gedrag. Vandaar dat idee van een vakorganisatie voor individuele ‘professionele natuurboeren’. Maar in de verhouding tussen natuurorganisaties en boeren speelt meer.Om te beginnen moet een samenwerking respect en vertrouwen uitstralen. Natuur beheer is emotie, is communicatie. Voor de eigenaar van de natuurgronden is het van levensbelang om positief zichtbaar te zijn, vooral bij goede natuurresultaten.
En wat eveneens van groot belang blijft: een goede beloning voor hun grond. De overheden krijgen steeds minder geld, ook voor natuurbeheer. De natuurorganisaties hebben inkomsten nodig. Dus wie kwaliteit levert én een marktconforme pacht of canon betaalt, is een aantrekkelijke partner. Volgens mij kunnen alleen robuuste gezonde bedrijven een goede prijs voor het grondgebruik ophoesten. Voeg bij dit alles dat langjarige gebruikscontracten voor grond goed zijn voor de financiering van diepte-investeringen, en een aantal bouwstenen van het grondidee van de professionele natuurboer is in zicht.Staatsbosbeheer
Blijft de veelgehoorde opmerking: via een agrarische natuurvereniging kunnen veel boeren hun bedrijf een beetje versterken met natuurgrond, in plaats van dat enkele gespecialiseerde natuurbedrijven ontstaan. Mijn antwoord: niet de Beroepsvereniging, maar Staatsbosbeheer bepaalt het uitgiftebeleid voor gronden. Niet voor niets geeft die organisatie bijna altijd gronden voor een korte termijn uit: de eigenaar wil de handen vrij houden voor betere en rendabelere opties.Quotum of bankschuld onderling verdelen
Bij een andere tegenwerping speelt het woord solidariteit een rol. Mijn antwoord: bedrijven die solidariteit hoog in het vaandel hebben, kunnen ook het quotum in een grote pot doen en over de leden verdelen, of de bankschuld. Dan kan iedereen blijven leven. Maar dat is onbespreekbaar. Waarom dan opeens anders redeneren als het om land van Staatsbosbeheer gaat? Boeren zijn ondernemers die voor hun kansen gaan.