Grote bende, maar het kon erger

De kater komt een dag later. Maar tijdens het opruimen van de stal en het erf bedenk ik me dat het veel slechter had kunnen aflopen.Tijdens de reddingsactie ben je alleen daarmee bezig. Na afloop snel een klein hapje eten en dan nog het werk afmaken waarmee we bezig waren; het uitmesten van een stal. En natuurlijk zorgen dat alle dieren weer voer in de bak krijgen en dat hun stallen gestrooid zijn.
De volgende dag zie je de plek des onheils met heel andere ogen. Wat een bende zeg. Voerhekken en houten balken liggen tegen de kunstmestsilo, de mixput is een gapend gat waar de mixer uit steekt, en op de voergang en het erf liggen mest. We beginnen direct met een grote schoonmaakactie.
Tel je zegeningenMaar bij alle rotzooi tel ik vooral mijn zegeningen. De vier koeien liggen nu lekker in een strohok. Één heeft wel wat last van de poten, anderen zijn alleen wat stram. Maar ze leven allemaal nog en er heeft er (nog) geen verworpen.
Het had allemaal veel erger gekund. Over een maand is de kelder voller en hadden de dieren de kop niet boven de mest kunnen houden. En waren het kleinere dieren geweest, dan waren ze bij het huidige niveau al verdronken.
Bovendien bevonden ze zich voorin bij de mixer. Daar is een muur waardoor ze niet door de rest van de kelder (slalomsysteem) gaan dolen. Als het rooster ernaast was geknapt, waren ze bovenop de mixer en de glijbaan beland. Dan was de schade en het letsel bij de dieren waarschijnlijk groter.
Doordat het voor in de stal gebeurde, is het gat ook goed bereikbaar met de voorlader door schuin door de deuropening over de voergang binnen te rijden. Verderop in de stal is te weinig ruimte om met de voorlader boven het gat in de roosters te komen.
En last but not least: ik was thuis. Stel je voor dat ik voor het werk in weet-ik-veel-waar zat en deadlines zouden naderen. Nee, áls het dan moet, dan maar zo.