‘Grond wordt een last’

Wie zijn fosfaatrechten kwijt wil, kan beter ook maar grond mee verkopen, zeker in een extensief gebied waar alleen melkveehouderij mogelijk is.Er staan behoorlijk wat bedrijven te koop in mijn werkgebied, hoofdzakelijk Friesland en Groningen. Voor deze bedrijven is soms veel en soms bitter weinig animo. Met aflossingseisen en 4% rekenrente valt het ook niet mee om de liquiditeit van zo’n aankoop rond te rekenen. Als de grond ook voor een andere tak van sport te gebruiken is, rekent het makkelijker.‘Op een zuiver melkveebedrijf is er zo’n 17 cent per kilo melk beschikbaar voor vaste lasten en privé’ Op een zuiver melkveebedrijf is er zo’n 17 cent per kilo melk beschikbaar voor vaste lasten en privé. Bij 9.000 kilo melk per koe is dit € 1.530 per koe. Als je van de lucht kunt leven, of van het inkomen dat je partner thuis brengt, dan kan dit bedrag volledig aan rente en aflossing besteed worden. Bij 4% rente en 30 jaar aflossen kan dan maximaal € 21.000 per koe geleend worden. Bij 25% vervanging is 51 kilo fosfaat nodig per koe, inclusief jongvee. Bij een marktprijs van € 175 komt dat neer op € 9.000 per koe. Hopelijk zijn de gebouwen niet al te duur en betaal je daar niet meer dan € 4.000 à € 5.000 per koe voor. Dan is er nog ruimte om € 7.000 per koe uit te geven aan grond en machines. Na zo’n rekensessie haken veel geïnteresseerden toch weer af. Desnoods bedrijf in delen verkopenAls een bedrijf niet in het geheel verkocht kan worden, dan maar in delen. Er is volop vraag naar fosfaatrechten, maar ook hier moet gerekend worden aan de liquiditeit. De Wet grondgebonden groei melkveehouderij is meestal geen beperking. De kopers hielden de afgelopen jaren de koeien al en waarschijnlijk is de grondpositie daarop afgestemd. Voor bedrijven die wel tegen de grenzen van deze wet aanlopen, mag de koper waarschijnlijk meer koeien per hectare houden dan het verkopende bedrijf nu heeft. Met een beetje geluk kan de verkoper dan bij de fosfaatrechten de helft van zijn grond mee verkopen. ‘Soms vindt de staker het ook nog wel prettig er te blijven wonen’Ik merk bij lezingen en bij gesprekken met boeren verschillende niveaus van ‘vraag’. Er zijn bedrijven die wel interesse hebben maar het niet gefinancierd krijgen. Dat is dus geen echte vraag. Daarnaast is er verschillende interesse in gebouwen, grond en fosfaatrechten. In volgorde van toenemende interesse. De gebouwen parkeer ik even. Soms vindt de staker het ook nog wel prettig er te blijven wonen. ‘Daarom zou ik de verkoop van fosfaatrechten als verkoper koppelen aan de verkoop van de grond’De verschillen in vraag naar grond en fosfaatrechten kan wel leiden tot een verschuiving in het aanbod. Als er in de omgeving weinig vraag is naar grond, zal de interesse nog verder wegzakken als de koper er geen koe extra op kan houden. Daarom zou ik de verkoop van fosfaatrechten als verkoper koppelen aan de verkoop van de grond als je de grond niet kunt verkopen buiten de melkveehouderij.‘Dit leidt tot verdere intensivering van de sector’Het lijkt er op dat de marktprijs van bedrijfsonderdelen de aansluiting met de markt aan het verliezen is. Er is pas sprake van een marktprijs als de koper interesse heeft en het betalen kan. Aangezien fosfaatrechten leiden tot meer omzet, en grond nagenoeg niet, leidt dit tot verdere intensivering van de sector. Dit is voor de sector niet wenselijk en voor de verkopers ook niet. Wellicht biedt dit kansen voor een grondgebondenheid vanuit de markt in plaats van een wet.