‘Groenbemester nu eronder, kalk erop’

Groenbemesters en vanggewassen op maisland moeten nu ondergewerkt worden, stelt de Commissie Bemesting Grasland en Voedergewassen.Dat zorgt voor tijdig omzetten van de organische stof en het vrijgeven van nutriënten nog in de tijd dat de mais de voedingsstoffen ook daadwerkelijk opneemt. Stikstof in wortels en blad van een groenbemester of in een graszode is gebonden in organisch materiaal. Door vertering komt deze stikstof na vernietigen geleidelijk vrij door middel van mineralisatie voor het volggewas. Als vernietigen van de groenbemester te laat gebeurt, en bij gras bijvoorbeeld eerst een snede geoogst wordt, dan komt deze stikstof te laat vrij voor de mais. Voor een goede teelt en opbrengst moet dan meer worden bemest. Bovendien gaat door het later vrijkomen van stikstof een groter deel verloren naar het grondwater. Besparing van 20 kilo stikstof per hectarePer 10 centimeter lengte van het vanggewas is een besparing mogelijk van 20 kilo stikstof per hectare. Een oude graszode levert minimaal een besparing van 100 kilogram N per hectare op. Op gescheurd grasland geen dierlijke mestOp gescheurd grasland is waarschijnlijk helemaal geen dierlijke mest nodig. Ervaring op proefbedrijf De Marke is dat op praktijkpercelen geen effect is te meten van een aanvullende stikstofbemesting op de stikstofopbrengst van mais op gescheurd grasland. Alleen een kleine startgift in de rij is daar nog wenselijk.Snelwerkende kalkmeststofNaast tijdig onderwerken kan er nu ook nog bekalkt worden met een snelwerkende kalkmeststof. De bemesting met dierlijke mest kan dan eind april, vlak voor gelijktijdig met de zaai. In elk geval moet er drie weken tussen bekalken en bemesten zitten; dat zegt Groeikracht, adviesorganisatie in ruwvoerteelt. Wegingen van Groeikracht geven aan dat op de percelen met een opbrengst boven 50 ton product, de zuurgraad van de grond zonder uitzondering boven 5,5 zat.