‘Gras in de benen houden in jaar van uitersten’

De hele zomer de weerberichten in de gaten houden, elk blauw vlekje op Buienradar bij wijze van spreken naar je woonplaats willen swipen, wie herkent dat niet?Het groeiseizoen was voor het derde opeenvolgend jaar gortdroog. Zou dat het nieuwe normaal zijn geworden? Moeten we dan maar wennen aan heel droge zomers? Ik ben behoorlijk nuchter, dus laten we het toch eerst maar op toeval houden. Toch begint het na drie jaar behoorlijk vervelend te worden. Onze ruwvoervoorraden slonken: elke dag een stukje van de kuilen af en niets erbij omdat er in het groeiseizoen soms wekenlang geen sprietje gras van het land kwam. Ik kan daar niet heel erg goed tegen, daarvoor zijn we te zuinig op ons grasland. Regelmatig maaien helpt daar wel bij, een beetje autistisch misschien, maar toch. Toch maar beregenenIk vind het niks als het gras op het land staat te verbranden en de mais niet kiemt door vochtgebrek. Tot voor enkele jaren geleden zag je hier op de veengrond geen enkele vorm van beregening. Nu draaien bij ons in de buurt de meest creatieve vormen van beregening, van splinternieuwe haspels, vloeimachines van 50 jaar oud tot aan bemalingspompen met honderden meters slang. Het is een boel werk en evenzoveel kosten zijn ermee gemoeid. Maar goed, als je je nieuwe gras zo aan de praat krijgt, je de mais kunt laten kiemen en je ervoor kunt zorgen dat er tijdens de kolfzetting een lekker verfrissend buitje valt, dan heb je er voor je gevoel toch alles aan gedaan. Daarom heb ik vooral het nieuw gezaaide gras en de mais toch maar een aantal keren beregend. De voerleverancier gaat uiteraard voor de hoogste kwaliteit, terwijl ik vooral de kwantiteit zeker ook wil waarborgenTot september is er bijna geen regen van betekenis gevallen. In die periode heb ik het gras wat er stond nog maar even laten staan. Dat geeft dekking voor de zode en gras maakt gras nietwaar? Die handelswijze zorgt dan weer voor discussie met de voerleverancier. Die gaat uiteraard voor de hoogste kwaliteit, terwijl ik vooral de kwantiteit zeker ook wil waarborgen. Sleufsilo’s toch redelijk gevuld gekregenInmiddels is het vanaf begin september toch regelmatig wat gaan regenen en hebben we wonderwel de sleufsilo’s toch redelijk gevuld gekregen. De mais had in het voorjaar veel last van de droogte en vogelvraat, lang niet alle planten waren nog aanwezig. Desondanks was het toch een knappe maisoogst, omdat de planten die er wel stonden zich goed hersteld hadden. Wat dat betreft heeft de natuur wel ongelooflijk veel veerkracht. De laatste weken hebben we heel wat hectares geploegd en ingezaaid, inclusief ons eigen maisland. Het jonge gras staat er inmiddels mooi op, van de nood toch nog een deugd gemaakt. Het grondwerk is nu afgelopen na flinke regenval. Die machines kunnen weer schoon en de schuur in. Jaar van uiterstenHalf oktober werd het toch nog even mooi weer en de snee zwaar maar wel fris gras die er stond hebben we de 15e gemaaid en de dag erop ingekuild. Zo is het een jaar van uitersten geworden. De uitdaging is om er mee te dealen en er wat van te maken, en uiteindelijk is dat veel beter gelukt dan het zich eerst liet aanzien.