‘Geen koeien meer in veenweide is onbestaanbaar’

Naast bodemdaling staat nu ook de uitstoot van CO2 vanuit veenweidegebieden volop ter discussie. Dirk Dijkshoorn pleit voor behoud van agrarisch gebruik.Met verbijstering heb ik de LTO/WLD-vergadering op 28 november in De Rijp bijgewoond. Hier waren 300 boeren samengekomen om zich te laten informeren over de bodemdaling.Bodemdaling stoppen is een utopieDe provinciale motie van D66, om de bodemdaling van het veenweidegebied te stoppen en waar mogelijk te herstellen, is een utopie. Een volledige stop kan alleen door de gebieden onder water te zetten. Maar dan krijg je een moeras, niet geschikt voor beweiding, bewerking en weidevogels. De gevolgen zullen enorm zijn, boeren kunnen geen melkvee meer houden. Familiebedrijven gaan failliet. We kunnen geen smaakvolle kaas meer maken, de natuur zal volledig veranderen. Verandering van het landschap zal ook gevolgen hebben voor het toerisme. Veenweidegebieden zijn wereldberoemd om de koeien, de kaas en de klompen.Zoeken naar oplossingenBoer zijn is een roeping, dat ben je 24/7. Als boerenzoon vind ik het vak prachtig, maar ik kon die toewijding niet opbrengen. Degenen die al generaties lang boeren, hebben daar met hart en ziel voor gekozen. Dat kan en mag je ze niet afnemen. Er zullen oplossingen moeten komen binnen de bestaande bedrijfsvoering. Uiteindelijk gaat het om de balans tussen natuur en landbouw. Het begon met de bodemdaling, maar inmiddels gaat het om CO₂-reductie. Een besluit genomen door de Provincie, zonder de juiste kennis van zaken en zonder overleg vooraf met de belanghebbenden. In een proces met zeer weinig participatie. Want er zijn alternatieven om de sterke daling tegen te gaan, zoals omgekeerde drainage.Bepaalde drooglegging noodzakelijkOns veenweidegebied stamt uit de middeleeuwen. De gronden werden systematisch in cultuur gebracht, eerst voor akkerbouw, maar al snel waren ze daar te nat voor en werden ze omgezet in weiland. Dit is al een kleine 1.000 jaar zo en sindsdien verbrandt de veenlaag, waardoor er CO vrijkomt. Dat dit proces wordt versneld door onderbemaling is bekend en daar moeten alternatieven voor komen. Vanuit bedrijfseconomisch belang maar ook vanuit gezondheidsbelang voor de dieren (denk aan leverbot) is een bepaalde drooglegging noodzakelijk. Binnen de agrarische wereld wordt hier veel onderzoek naar gedaan.Nieuwe omgevingswetDe gemeentepolitiek in de veenweidegebieden zal zich bewust moeten worden wat het landschap betekent voor de omgevingsvisie, de opmaak naar de nieuwe omgevingswet. Naar mijn mening zou de lokale politiek veel meer invloed moeten hebben op de directe leefomgeving van haar inwoners. De boeren zijn tenslotte de beheerders van onze groene omgeving waar wij zoveel waarde aan hechten.Risico voor volksgezondheidDe bevolking van die gebieden zal ook last krijgen van het moeras. Dit treft niet alleen de boeren maar ons allemaalDoor het vele stilstaande water komen er veel meer muggen. In combinatie met hogere temperaturen loopt de volksgezondheid ook risico. Denk aan blauwalg, botulisme maar ook malaria ligt op de loer. Kortom, dit treft niet alleen de boeren maar ons allemaal. Let wel: “No farmers, no food”. De melkveehouderij heeft Nederland op de kaart gezet, zowel toeristisch als economisch.Geen koeien meer in het veenweidegebied is letterlijk en figuurlijk onbestaanbaarJe kunt de boeren niet afrekenen op CO₂-productie als er bij de grote industrie en het verkeer veel meer winst te behalen is. Geen koeien meer in het veenweidegebied is letterlijk en figuurlijk onbestaanbaar. Het provinciebestuur kan de motie naast zich neerleggen als deze onuitvoerbaar wordt geacht. Dat lijkt mij in dit geval het enige en juiste besluit.