Funda en de kwaliteit van leven

We leven in een wereld waar het kennelijk normaal wordt gevonden dat je een huisdier een halfjaar vertroetelt en het dan de keel doorsnijdt.Funda Mϋjde is een columniste van de Telegraaf. Een tijdje terug schreef zonder verstand van zaken een column over de intensieve veehouderij. Ze heeft een Turkse achtergrond, die hierbij een klein beetje relevant is omdat ze over haar vroege jeugd schrijft. Dieren in de intensieve veehouderij worden volgens haar tijdens hun leven gemarteld. De dood is voor deze dieren een verlossing. In onze slachterijen zijn de omstandigheden erbarmelijk. Nee, dan de dieren in haar jeugd. Ze herinnert zich hun huisschaap. Een halfjaar mocht ze het vertroetelen tot het voor haar ogen werd geslacht, na een kort maar fijn leven. Fijn volgens mevrouw Funda, het schaap is niets gevraagd.Afschuwelijk einde
Sinds het paradijs komen in deze wereld heel veel mensen en dieren op een afschuwelijke manier aan hun einde. Maar je kunt natuurlijk dat einde, dat laatste deel van het leven, niet als maatgevend voor het hele leven nemen. In de wildedierenwereld komen de bewoners heel vaak ellendig aan hun eind: verstoten, eenzaam en alleen. Sommige mensen vinden dat mooi om te zien. Maar in de grotemensenwereld, bijvoorbeeld in onze verzorgingstehuizen, wil de bezoeker toch soms het hoofd afdraaien. Ondanks al onze goede bedoelingen is de laatste levensfase vaak niet zo als we zouden willen. Ook onze eigen oma, vroeger al geen spring-in-het-veld, heeft allang niets meer van een scharrelkip. Maar om nou te zeggen dat ze een rotleven heeft gehad, omdat ze nu haar stoel niet meer uit kan komen ...Vertroetelen
Onze kippen kennen geen buitenleven. Ze zien niet de mooie dingen maar ondervinden ook niet de nadelen. Ze kennen geen honger en geen dorst, geen roofdieren en haast geen ziektes en kwalen. Van hun korte leven is het allergrootste deel prima in orde. We leven in een wereld waar het kennelijk normaal wordt gevonden dat je een huisdier een halfjaar lang vertroetelt en het dan de keel doorsnijdt. Chinezen eten zo hun hond op, Turken hun schaap en wij eten kip. We vertroetelen onze kippen niet, maar verzorgen ze goed. s 'Lands wijs s 'lands eer; de gemene deler moet zijn dat we respectvol met onze dieren omgaan.Reclamespotje
In het laatste reclamespotje van onze wakkere vrienden van de stichting VV (Verplicht Vegetariër) zie je hoe een opgedeelde kip weer in elkaar wordt geschoven tot een levend dier. Dit gaat natuurlijk voorbij aan het feit dat iedere kip wordt geslacht, of ze nou zes of zestien weken heeft geleefd. Dit spotje had ook met een biologische langlevende scharrelkip gemaakt kunnen worden en bewijst maar weer eens dat de drijfveer van deze lieden het vegetarisme is.
Het effect van de VV-reclames is overigens verbazingwekkend. De meeste argeloze voorbijgangers die ik heb gesproken, zijn van mening dat onder druk van deze Wakker Dier-acties de plofkip niet meer in de Nederlandse supermarkten wordt verkocht. We hebben meer van deze spotjes nodig.