Friesland Campina: Leedvermaak (2)

Heeft u de foto in het Agrarisch Dagblad gezien van de voorzitters en directeuren van Friesland Foods en Campina?In het midden de voorzitters. Moe, bleek, oud en afgepeigerd. Wallen onder de ogen. Aan weerskanten de kwieke, frisse directeuren. Je kon zien wie de afgelopen maanden het werk heeft gedaan. Daarom, voordat ik nader inga op de fusievoorstellen even een 'tussendoortje': leedvermaak. Geen verheffend vermaak, maar ik kan het niet laten. Ze hebben er zelf om gevraagd.

"Ze", dat zijn de meer dan honderd leden – vooral grote boeren – die vorig jaar hun lidmaatschap van Friesland Foods beëindigden. Ze meenden dat het gras elders groener was en namen afscheid. In de hoop er financieel beter van te worden.

Welnu, dat duurt nog wel even. Ze missen in ieder geval al de 6 cent per kg melk, die wij nu uitgekeerd krijgen. Dat is op een bedrijf van een miljoen liter melk – het waren vooral grote boeren – een zestigduizend euro! Sneu geld voor de weglopers en voor ons snel verkregen. Waarschijnlijk zullen ze ook minder aan de aandelen verdienen als wij.

Weet u dat ik helemaal geen medelijden heb met deze groep, die achter het net vist? Ze gingen weg uit financiële overwegingen. Bedongen elders een centje meer voor de melk, die ze leverden. Ze moeten nu minstens zes jaar leveren voordat ze quitte spelen. En intussen zijn de meeste contracten dan al weer afgelopen.

Nee, de druiven zijn zuur voor degenen de afhaakten. Ontrouw wordt nu eenmaal niet beloond. Als zodanig is het wel hun verdiende loon.