‘Fosfaat, grondgebonden, veenweide, wat nú weer?’

3 ingrijpende plannen liggen tegelijk op tafel. Zelf het initiatief houden is het parool.Hectische tijden zijn het in de melkveehouderij. De meeste veehouders zijn nog bezig om gevoel te krijgen bij de fosfaatrechten, zijn nog bezig om hun koers voor 2018 uit te stippelen. Ondertussen buitelen de nieuwe zaken al weer over elkaar heen. Zo heeft de Commissie Grondgebondenheid haar advies gepresenteerd voor een grondgebonden sector in 2025. Daarnaast hebben we in Friesland – door de oppositie – een initiatiefvoorstel voor het veenweidegebied gepresenteerd gekregen. En aanvullend stuurt FrieslandCampina haar leden een brief over een duurzamere, marktgerichte coöperatie met in die brief 5 opties voor referentieperioden.Lees ook: FrieslandCampina wil melkaanvoer remmenDe veenweidediscussie raakt indirect iedereen. Belangrijke drijfveer erachter is de CO₂-uitstoot en die raakt vroeg of laat iedere boer. Dus ja, zo in een week tijd 3 belangrijke dossiers op tafel waar je als boer je koers in moet bepalen. Wat ga je dan doen?‘Vroeger vond ik het melken zo’n heerlijk meditatiemoment’Eerst maar eens kunstmest strooien en de afrastering klaarmaken zodat de koeien morgen weer in het volgende perceel geweid kunnen worden. Vroeger – long time ago – vond ik het melken zo’n heerlijk meditatiemoment. Even nadenken en alles nog eens rustig de revue laten passeren. Maar ja, de bedrijfsomvang en de vergrote melkstal hebben ervoor gezorgd dat de meeste boeren weinig tijd hebben voor meditatie. Dan is buiten op het land toch de beste plek om alles nog eens rustig te overdenken. Ik merkte dat toen ik laatst bij een klant kwam die vroeg: “eerst even een eind het veld in?” Heerlijk en tegelijk hoor ik dan wat jou als boer het meest bezighoudt. Alles draait om duurzaamheidAl die issues draaien allemaal om duurzaamheid, om aansluiting bij de maatschappij en de markt te houden. De een kiest dan voor aantal koeien per hectare, de ander voor een percentage eigen geteeld eiwit. De focus ligt op hetzelfde doel, alleen verschilt de route. Feit blijft dat iedereen een – fikse – slag moet maken in de duurzaamheid van zijn eigen bedrijf. Dat geldt in het groot voor FrieslandCampina en Rendac, die bij de 200 grootverbruikers van Gronings gas staan. Deze bedrijven zijn daar ook fors mee bezig. ‘Het is geen oplossing om jouw route beter te vinden dan die van de buurman’Het geldt ook bij jou op het erf! Wat doe jij om een verduurzamingsslag te maken? Je kop in het zand steken is niet de oplossing. En uiteraard vraagt het ook het nodige van ons, adviseurs. Wij moeten ook niet blijven hangen in het oude denken. Elkaar ruimte gunnen en stimulerenEvenmin is het een oplossing om jouw route beter te vinden dan die van de buurman. De energie die we in die discussie stoppen, kunnen we veel beter benutten om vooruitgang te boeken. De cultuur en de visie op de toekomst verschilt op ieder erf. Als adviseur moeten we daar flexibel in zijn, maar wel blijven prikkelen. Als sector moeten we elkaar de ruimte gunnen en elkaar stimuleren en prikkelen om een verduurzamingsstap extra te doen. Op afwachten en zaken opgelegd krijgen zit niemand te wachten. Zelf het initiatief houden is het parool. Wat doe jij om je bedrijf – of je advies – te verduurzamen? En hoe stimuleer jij je buurman op zijn route?