‘Evenwichtskunst van FrieslandCampina’

FrieslandCampina wordt steeds marktgerichter en dat helpt voor een goede uitbetalingsprijs.Om een beetje op de hoogte te blijven van de landbouwactualiteit lees ik elke dag het Agrarisch Dagblad. Inderdaad, dat bestaat niet meer, het heet nu Boerderij Vandaag, maar ik kan er niet aan wennen. Ik houd steeds minder van veranderingen; het zal de leeftijd wel zijn. Ik vind Keurentjes een aardige en nette man, ik zou zonder aarzelen een tweedehands auto van hem kopen, maar deze keer geloof ik hem niet helemaalHoe dan ook, ik las er een interview met voorzitter Frans Keurentjes van FrieslandCampina (RFC). Keurentjes suggereerde dat FrieslandCampina te weinig productiecapaciteit heeft en daarom beperkingen aan de melkaanvoer stelt. Ik vind Keurentjes een aardige en nette man, ik zou zonder aarzelen een tweedehands auto van hem kopen, maar deze keer geloof ik hem niet helemaal. Ik denk namelijk dat de beperking op de aanvoer veel meer te maken heeft met iets anders. FrieslandCampina vertelt al veel langer dat ze liever geen melk ontvangt waar geen goede markt voor is. En dat is heel verstandig en in het belang van het collectief. Verderop in het interview komt een hele waslijst van aangescherpte eisen langs voor de verschillende melkstromen. Registraties hier, minimumeisen daar, en sancties bij niet voldoen.Collectieve belangEen deel van de leden vindt dat helemaal niets. Zij vinden dat de coöperatie de melk die zij produceren, hoeveel dan ook en van welke kwaliteit dan ook, tot waarde moet brengen en daarmee basta. Vanuit het enge eigen belang is dat te begrijpen, maar vanuit het collectieve belang is het verstandiger de beste producten op de beste markten af te zetten en die markten niet te overvoeren. De rekenmeesters van FrieslandCampina hebben er vooral voor te zorgen dat er een concurrerende melkprijs ontstaatMet meer melk wordt minder per kilo verdiend en met nog meer melk nog minder. Economen hebben daar mooie theorieën over, maar de rekenmeesters van FrieslandCampina hebben er vooral voor te zorgen dat er een concurrerende melkprijs ontstaat. Aan een kilo melk extra wordt vast nog wel wat verdiend, maar te weinig voor een goede uitbetalingsprijs. Kortom, Frans kan de melkstroom niet teveel laten groeien, maar teveel knijpen kan ook niet, want dan worden de leden onrustig.Zoeken naar evenwichtBij de behandeling van de verschillende melkstromen is iets dergelijks aan de hand. Hoe meer stromen, des te meer opbrengsten, maar ook des te meer kosten. Niet alleen voor FrieslandCampina maar ook voor de leden, die aan steeds meer regels moeten voldoen. Dus ook daar moet een evenwicht worden gevonden. Keurentjes heeft voor dit soort zaken niet alleen een computer, maar vooral ook gevoel nodig over wat de leden aan kunnen en willen accepteren.Ik kan me de tijd nog herinneren dat het bedrijf vond dat kaas kaas was en dat er met de melk niks mis wasHet is trouwens een wonder dat FrieslandCampina met dit soort evenwichtskunst bezig is. Ik kan me de tijd nog herinneren dat het bedrijf vond dat kaas kaas was en dat er met de melk niks mis was, wat afnemers en consumenten ook beweerden. Dan is er toch heel wat veranderd. Goede kans dat de oudere boeren daar het minst blij mee zijn. Net zo als dat ik steeds minder van naamsveranderingen houd.