‘Er wordt goed verdiend aan de boer’

“De kwartjes zijn voor degene die verdienen aan de boer, de centen voor de boer zelf”, zegt Hanna zuinigjes.Ze leest de lijstjes van Quote van 2019. Boerderij heeft uitgezocht dat agrifood daarin goed zichtbaar is. “Weet je wat me ook opvalt?”, vervolgt ze, “Dat er geen coöperatiedirecteuren in de Quote voorkomen. Die verdienen dus duidelijk minder dan de particuliere ondernemers.”Een negatieve bonus krijgen“Logisch”, vindt Hans. “Coöperatiedirecteuren lopen geen enkel risico. Als ze het slecht doen en de boer krijgt een lage melkprijs, geen centje pijn. Hun salaris gaat gewoon door. Dat is bij voercoöperaties precies zo. Hoge voerprijzen en lage inkomsten voor varkens- en kippenhouders, de directie krijgt hetzelfde salaris.”“Dan zit er toch wat fout”, denkt Hanna hardop. “Directeuren krijgen een bonus. Dat is prima als ze een goed resultaat afleveren. Als het bedrijf minder goed gaat, vervalt die in sommige gevallen, maar het hoge salaris blijft. Ik vind dat ze dan een negatieve bonus moeten krijgen. Een deel van hun salaris inleveren dus.”Prima ondernemersMooie bedenksels van Hanna, maar ze maken geen schijn van kans. Directeuren van coöperaties zitten gebeiteld. En dat ondernemers rondom de boer fors verdienen en in de Quote staan, vind ik prima. Bedrijven als De Heus uit de veevoerwereld, Van Drie van het kalfsvlees en Hoogwegt van de zuivel hebben jarenlang bewezen dat het prima ondernemers zijn. Zowel voor hun afnemers als leveranciers. Dan mogen ze voor mij ook veel meer overhouden dan de voor risico van de boer werkende coöperatiedirecteuren.Een mooi voorbeeld van een geslaagde zakenman vind ik Jan Anker, de directeur van A-wareEen mooi voorbeeld van een geslaagde zakenman vind ik Jan Anker, de 44-jarige directeur van A-ware. Die is volgens Quote goed voor € 105 miljoen en heeft de laatste jaren een mooi zuivelbedrijf uit de grond gestampt. De veehouders stromen toe en zijn kennelijk tevreden met de melkprijs, die hij uitbetaalt. Terwijl andere zuivelbedrijven het merkbaar moeilijk hebben. En dan uit armoede hun tafelzilver verkopen. Zoals FrieslandCampina deed met CSK, de stremselfabriek. Dat blijft eeuwig zonde.