‘Een volle kas, maar een groeiende spookbelasting’
De arbeidsongeschiktheidspremie was ooit bedoeld als een degelijk, doelgericht instrument: een collectieve verzekering om inkomensverlies bij arbeidsongeschiktheid op te vangen. Inmiddels is het verworden tot iets anders, een budgettaire draaiknop waar politiek Den Haag gretig aan draait zodra de begroting piept en kraakt.
In het Arbeidsongeschiktheidsfonds zit een reserve van €39 miljard. Toch stijgt de premie. Foto: gegenereerd met AI
Dat wringt. Zeker nu het Arbeidsongeschiktheidsfonds (Aof) een reserve van circa €39 miljard bevat. In een bedrijf zou zo’n overreserve aanleiding zijn voor herijking: premies omlaag, risico’s opnieuw wegen en een dividenduitkering doen. Hier gebeurt het tegenovergestelde. De premie stijgt verder.
Werkgevers en werknemers zien het met groeiende verbazing aan. Niet alleen vanwege de oplopende lasten — tot ruim 7,6% van het loon — maar vooral vanwege de onderliggende logica. Of beter gezegd: het gebrek daaraan. Het Aof fungeert steeds vaker als sluiproute om begrotingstekorten elders te dichten. Zorgtekorten? Verhogen. Defensie-uitgaven? Verhogen. Europese begrotingsregels? Nogmaals verhogen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
