Dit mobiele boerenbedrijf heeft geen eigen grond

De Mobiele Gaard heet het boerenbedrijf van Stefan Hanstede en Els Hegger. Ze produceren voedsel op percelen van particulieren die sympathie hebben voor hun filosofie. De eigenaren ontvangen hun ‘huur’ in natura. “Je kunt in dit land prima boeren zonder grond”, zegt Hanstede.Geen twijfel over mogelijk, in Nederland kun je boer worden zonder dat je ouders een agrarisch bedrijf hebben. “Je kunt dat prachtige vak zelfs uitoefenen zonder grond te bezitten of te pachten. Kom hier maar kijken”, zegt Stefan Hanstede (52) in het Gelderse Lochem van De Mobiele Gaard.Het klinkt allemaal even simpel als doeltreffend. Hij maakt afspraken met particulieren die een stuk grond in bezit hebben, maar zelf niet goed weten wat ze daarmee aan moeten. Hanstede overlegt met de eigenaar, ze maken samen een plan voor het toekomstig grondgebruik en vervolgens gaat hij aan de slag.
_{Lees verder onder de foto}Stefan Hanstede: "Wij bewijzen dat je in dit land kunt boeren zonder dat je ouders dat zijn."- Foto: Hans PrinsenGeen boerenzoon of -dochter, geen geld voor eigen grondDat doet Hanstede trouwens samen met Els Hegger. Hanstede en Hegger hadden 2 jaar geleden dezelfde droom: boer worden. Ze zijn geen boerenzoon of -dochter en hebben ook onvoldoende geld om grond te kopen. Ze kwamen elkaar toevallig tegen en zijn vervolgens gewoon aan de slag gegaan.De ene na de andere grondeigenaar meldde zich. Ook uit andere delen van het land, soms op grote afstand van de Achterhoek. Els en Stefan doen hier niets mee. De kansen liggen er voor een ander die dit op wil pakken. Er is grond zat en de eigenaren vinden het prachtig als hun land op zinnige manier wordt gebruikt, weet hij inmiddels. Vandaar dat ze een cursus gaan geven, de cursus Boeren zonder land. Hanstede is ervan overtuigd, er lopen meer mensen rond zoals hijzelf met de droom om ooit boer te worden, maar niet wetend hoe ze dat voor elkaar moeten krijgen.Vleesvarkens en leghennen rouleren over locatiesDe Mobiele Gaard heet het bedrijf van Hanstede en Hegger. Inmiddels hebben ze 18 hectare in gebruik op 7 locaties in de omgeving van Lochem. Ze hebben vleesvarkens en leghennen, de dieren rouleren over verschillende locaties; op een ander perceel hebben ze een voedselbos aangelegd en weer op een andere plek telen ze groenten op 6.000 vierkante meter. Alle producten worden lokaal afgezet; het grootste deel via hun winkel in het dorp Zwiep.De varkens leven zoals ze dat in de vrije natuur zouden doen. Als ze 1,5 jaar oud zijn, worden ze geslacht. In het bosperceel staat een schuilhut. Die wordt op een platte kar gezet als de varkens naar een ander stuk grond gaan. Vandaar ook de naam, Mobiele Gaard. Gaard is een ander woord voor lusthof, want dat is wat Hanstede altijd voor ogen heeft als hij samen met de grondeigenaar een plan maakt voor het gebruik.Zijn beide opa’s waren boer in Twente. Een paar koeien, wat varkens, graan en aardappelen, op een paar hectare grond. “Daar was ik vroeger vaak. Die prachtige jeugdervaringen ben ik nooit vergeten. Mijn leven ging een andere kant op, maar ik heb er altijd naar terug verlangd. En nu teer ik nog steeds voor een deel op de kennis die ik toen heb opgedaan. Varkens slachten bijvoorbeeld, dat heb ik van mijn opa geleerd.”Het gaat deze mensen helemaal niet om geld, ze vinden het leuk als wij hun grond bewerkenAan de grondeigenaren hoeft hij geen pacht te betalen. “Het gaat deze mensen helemaal niet om geld, ze vinden het leuk als wij hun grond bewerken. Ze praten erover mee, wij houden rekening met hun wensen en als dank ontvangen ze jaarlijks 10% van de opbrengst in natura. In de vorm van vlees, walnoten of prei.”Gangbare boeren vragen wel eens of ze van hun mobiele boerderij kunnen bestaan. Hij kan ze geruststellen, dat lukt. “Dat komt onder meer omdat wij nauwelijks hoeven te investeren. Onze grootste investering is die in een transportbus. Ging om € 4.000. Wij hikken dus niet aan tegen hoge rentelasten.”
_{Lees verder onder het Facebook-bericht}Hij is op-en-top boer. “Natuurlijk ben ik dat. Wij produceren voedsel en doen dat inmiddels voor veel mensen in deze regio. Zo’n 250 vaste klanten kopen ons varkensvlees en in het zomerseizoen consumeren 70 gezinnen onze groenten. Het is geen vetpot, maar wij kunnen er van bestaan. En we worden er gelukkig van.”Hanstede en Hegger willen hun ervaringen doorgeven, hun enthousiasme delen. Hun boodschap? “Als je wilt boeren, dan kan dat in dit land zonder eigen grond. Niet dralen, breng je droom in praktijk.”