‘Digitaal traceren mest is een dwaas plan’

Het ministerie wil vanaf 2021 via NIR-AGR-gps op alle bemestingsmachines kunnen controleren waar hoeveel mest terechtkomt. 10 redenen waarom dit gedoemd is te mislukken.Tijdens de feestdagen las ik een artikel over het digitaal registreren van het uitrijden van mest. Het ministerie wil vanaf 2021 via NIR-AGR-gps op alle bemestingsmachines kunnen controleren waar hoeveel mest terechtkomt. Het argument voor deze nieuwe regels is dat het ministerie gelooft dat hiermee mestfraude bedwongen kan worden. Tien redenen waarom dit technisch, economisch en landbouwkundig onmogelijk is, terwijl het geen fraude voorkomt.1. Alle mesttanks en strooiers moeten worden voorzien van gps en een doseringsmeting. Voor een tank zal dat € 5.000 tot € 10.000 kosten, voor een strooier meer. Dit is voor veel tanks en strooiers een verdubbeling van de waarde. De waarde van gebruikte machines zal instorten, terwijl het aanbod enorm wordt. 2. Het opbouwen van een weeginstallatie is op veel strooiers alleen mogelijk met verbouwingen die de waarde van de machine ver overstijgen. Economisch onverantwoord. Omdat niemand weet om hoeveel machines het gaat, kan ook nog niemand een inschatting geven van de totale kosten voor de sector.3. Wegen op een rijdend voertuig is zeer complex. Er zijn geen systemen beschikbaar die al rijdend nauwkeurig genoeg kunnen wegen. Hetzelfde geldt voor doorstroommeters. Nauwkeurig genoeg om mest uit te rijden, maar niet nauwkeurig genoeg om een boekhouding 100% sluitend te krijgen en dus fraude te voorkomen.4. Een groot aantal bemestingsmachines realtime volgen, vergt een enorme datastroom richting het ministerie. Veel groter dan nu bij de transporttanks. Gaat er in deze datastroom iets mis, dan komen in het voorjaar tot wel 1.000 tanks en strooiers stil te staan. Een storing van 1 uur kost de sector al snel € 100.000, een storing van een dag dus € 2,5 miljoen. _{Lees verder onder de foto.}Mest uitrijden op een maisperceel. Het digitaal registreren van het uitrijden van mest stuit op veel problemen. Dat het niet lukt een paar hardnekkige mestfraudeurs op te pakken, mag geen reden zijn hier de hele sector voor te laten opdraaien. - Foto: Henk Riswick5. In heuvelachtig landschap, langs bomenrijen en bij hoogspanningsmasten blijkt de gps-ontvangst in de praktijk onbetrouwbaar. Een afwijking van enkele meters laat de bemester op papier al op een ander perceel rijden.6. Veel bedrijven experimenteren met toedienen op maat: in rijen, op bedden, lichte sleepslangtechnieken et cetera. Nu ontstaan dat soort machines vaak vanuit een zelfgebouwd prototype dat een paar jaar lang wordt verbeterd, voordat het praktijkrijp is. Als dit soort nieuwe machines direct al dure meet- en gps-techniek moeten hebben, betekent dat een rem op de ontwikkeling.7. Door de beperktere bemestingsnormen ontstaan machines die slechts in een bepaald gewas worden ingezet. Denk aan het uitbrengen van meststoffen tussen aardappelruggen of tussen maisrijen. Deze machines worden slechts een paar weken gebruikt. Opbouw van AGR-gps zal voor deze machines niet rendabel te maken zijn, waardoor dit soort mooie ontwikkelingen zullen stranden.8. De NIR-techniek staat wat meststoffen betreft nog in de kinderschoenen. Veel nauwkeuriger dan 30% afwijking is het systeem nog niet. Onwerkbaar voor een sluitende boekhouding.9. Om AGR-gps rendabel te maken, moet de capaciteit omhoog. Grotere en zwaardere machines dus. Precies het tegenovergestelde van waar Cumela, LTO, boeren en het ministerie met het oog op bodemverdichting en bodemkwaliteit op inzetten. 10. Wie wil als personeelslid nog mest uitrijden als de overheid over de schouder meekijkt, en een foutje in het bedienen van de AGR-gps al snel duizenden euro’s aan boetes voor de werkgever of klant oplevert? Daarbij zullen de administratieve lasten voor boeren en loonbedrijven enorm toenemen. Dit in tegenstelling tot meststransporteurs, die bekend zijn met de AGR-gps administratie en hiervoor personeel en software hebben. Sector niet laten opdraaien voor fraudeursHet feit dat het onze overheid nog steeds niet lukt enkele hardnekkige fraudeurs aan te pakken, mag geen reden zijn de gehele sector hiervoor te laten opdraaien. Ik hoop dat Cumela, LTO en onafhankelijke boeren de samenwerking zullen zoeken om deze wetgeving te blokkeren. Lukt dat onze organisaties niet, dan laat ik mijn strooiers op een maandagochtend op het ministerie zien, zodat men ook daar de omvang van het probleem, letterlijk, een keer ziet. Het zou mooi zijn als ik dan niet alleen ben. Ik reken op u!