‘De burger en de Brabantse veehouderij’

De Brabantse besluiten gaan niet meer van tafel, hoogstens gaan de scherpste kantjes er vanaf.Wat al jaren verwacht werd, is nu gebeurd: de Brabantse overheid wil minder veehouderijbedrijven, minder dieren en meer duurzaamheid. Er is een serie van maatregelen aangenomen die er feitelijk toe zullen leiden dat heel wat veehouderijen hun deuren zullen sluiten. Lees ook: Brabant akkoord met omstreden milieumaatregelenDe Provincie is daarbij niet over één nacht ijs gegaan, er is vooraf lang gepraat en gerekend. Ook de consequenties, minder bedrijven, grotere bedrijven, en dalende inkomsten, zijn doorgerekend. Het rapport daarover van een kundige wetenschapper is getoetst door een andere kundige wetenschapper en door mij. De Statenleden kunnen dus niet zeggen dat ze de gevolgen van hun besluiten niet kenden. Dat doen ze trouwens ook niet, de coalitiepartijen, inclusief de VVD, hebben tot nu toe hun rug recht gehouden, ook al roeren lokale afdelingen zich.Bescherming tegen stikstofDe juridisch belangrijkste onderbouwing van de besluiten is bescherming van de natuur tegen stikstof. Daarnaast speelt ook ruimtelijke ordening en gezondheid een rol, maar toch vooral de natuur, want aanpassing van de Natuurbeschermingsverordening is de belangrijkste basis. Dat is eigenlijk een beetje gek, want de echte drijfveer is dat de burgers op het Brabantse platteland steeds meer bezwaar maken tegen de alom aanwezige intensieve veehouderij. Noord-Brabant is al veertig jaar de meest veedichte regio van Europa. Eerst was dat geen probleem: veel burgers op het platteland waren toen vaak nog zeer verbonden met de landbouw. Ze waren boerenkinderen of hadden boerenfamilie, en ze zagen naast de nadelen ook de grote voordelen van de groeiende veehouderij. Gaandeweg is dat veranderd. De meeste plattelanders in Brabant nu hebben niet zoveel meer met de landbouw. Ze werken in de Eindhovense kennisindustrie, ze komen van elders, ze hebben geen boerenfamilie. Die burgers zijn zich teweer gaan stellen tegen de intensieve veehouderij, en dat heeft zich uiteindelijk vertaald in deze besluiten. Natuur is dus alleen de juridische kapstok, de echte drijfveer is de positie en de mening van de burger.Compensatiegeld lospeuterenAlles wijst er erop dat het menens is, en dat de besluiten niet teruggedraaid gaan worden. Het enige dat de sector kan doen is de scherpste kantjes er vanaf proberen te halen. Dat is al aan de gang, het opschuiven van de einddatum voor stalaanpassing van 2020 naar 2022 en in sommige gevallen misschien nog wel later, is er een voorbeeld van. Ook kan geprobeerd worden meer compensatiegeld los te peuteren. Noord-Brabant is geen arme provincie, dus de geboden € 30 miljoen is voor vergroting vatbaar. En zo zal er nog wel meer te bedenken zijn. Maar de hoofdzaak, een snelle sanering en verduurzaming, zal niet van tafel gaan, zelfs niet als bij de volgende verkiezingen oppositiepartij CDA weer in het college zou komen.