Columns

Momenteel zijn er volop gesprekken gaande over het convenant dierwaardige veehouderij en het Landbouwakkoord. Een terugkerende onderwerp is het verdienmodel.

Ons bedrijf ligt in waterrijk gebied. Dat heeft zo zijn voor- en nadelen. In ‘onze’ 10-kilometerzone is geen pluimveebedrijf te bekennen, maar het is hier wel een walhalla voor ganzen, zwanen en andere watervogels.

Leg je de stikstofcrisis op een manier uit die iedereen begrijpt, dan wordt duidelijk dat Nederland zichzelf totaal onnodig in de problemen brengt.

Bespreek die eens met mensen met wie je kunt spiegelen over wat wijs is voor je onderneming en wat bij je past.

Kunnen, moeten of zullen we stoppen is een vraag die waarschijnlijk bij veel door vogelgriep getroffen pluimveehouders voorbij is gekomen. Overdag als ondernemer die alle opties doorneemt, misschien ’s nachts als piekeraar die het allemaal even niet meer weet.

In 2020 en 2021 had corona een geweldige impact op onze pluimveesector door afzet die wegviel en het faillissement van een grote slachterij. Inmiddels lijkt dat door vaccineren corona de maatschappij niet meer volledig ontwricht. Maar nu heeft de oorlog in Oekraïne de wereldeconomie in zijn greep. Voor de pluimveesector komt de vogelgriep daar nog bovenop.

Pluimveehouders waren in de Agro Vertrouwensindex over de economische situatie nog niet eerder zo negatief. Het zet een uitroepteken achter de roep om duidelijkheid en perspectief vanuit politiek Den Haag.

We waren een poosje kip-loos. Een dag voordat we nieuwe kuikens zouden krijgen, kwam er eind september bericht uit Nieuw-Weerdinge: daar was een bedrijf besmet met vogelgriep.

De energieprijzen rijzen de pan uit. Als we de nota binnenkrijgen met het nieuwe maandbedrag, wordt het nog eens bevestigd. En dan zijn we blij met onze kippenstallen.

Zoals we wel vaker zien bij wetgeving: het oplossen van een probleem levert allerlei andere problemen op. Zoals bij een verbod op het doden van eendagshaantjes.