Columns

Het invullen van de jaarlijkse Gecombineerde opgave is gecompliceerder dan ooit. Niet twee uur, maar twee dagen kost het aan tijd. Het is daardoor van de zotte dat het akkerbouwers zo moeilijk wordt gemaakt.

De stikstofdiscussie is nog lang niet beslecht, zegt columnist Rinus Vermuë. Maar het maatschappelijke krediet is volgens hem wel eindig.

In de digitale verantwoording liggen volgens Koen van Boheemen, WUR-onderzoeker en expert precisielandbouw, kansen.

Roerige tijden voor onze landbouw en voedselvoorziening. Kranten en social media staan er bol van.

Men is druk bezig met de voorbereidingen voor het Nationaal Programma Landelijk Gebied (NPLG).  Het wordt ook wel Droomvisie 2050 genoemd. Of is het eerder een nachtmerrie?

Ik was vandaag weer eens getuige van ‘hoe moet het ook alweer?’ Ik volgde op de bijrijdersstoel de vingers van de bestuurder. Die drukten op verschillende knoppen op het scherm.

Je zou soms haast denken dat aardappelen, groenten en fruit niet in de open lucht groeien, maar in fabrieken worden gefabriceerd, net als bijvoorbeeld Marsrepen. Ze zien er eender uit en zijn vrij van vlekjes en beschadigingen.

Het voorjaar is weer begonnen, en daarmee ook het zaai- en plantseizoen. Zowel op de akker als op internet zie je de eerste zaaimachines in actie.

Wat is dat toch met die supermarkten in Nederland? Voelen ze zich een eigen koninkrijk dat niet hoeft mee te doen met het aards gewemel in de polder? Hoeven ze zich geen rekenschap te geven van hun positie in de samenleving?

De Noordwest-Europese organisatie van aardappelproducenten heeft eind januari haar oogstraming van Frankrijk, België, Duitsland en Nederland naar boven bijgesteld naar 21,7 miljoen ton.