‘Caravans of zeugen: einde van veel strostallen nadert’

Aan strohuisvesting voor zeugen kan geen systeem qua imago rond bijvoorbeeld dierenwelzijn tippen. Maar de tijden veranderen en de milieuwetgeving wordt strenger.Strostallen waren een hype rond 2005. De ene na de andere werd gebouwd, vooral op de gezinsbedrijven tot 500 zeugen in Gelderland en Overijssel. Mooie, grote loodsen, snel te bouwen en tegen relatief lage kosten per dragende-zeugenplaats. Eerste strostallen hadden Engelse opzetDe eerste strostallen hadden een Engelse opzet: supersimpel, ongeïsoleerd en ventilatie op natuurlijke wijze. Later kwam er meer poespas deze simpele hokken binnen.Eerste trigger voor strostallen: dierenwelzijnDe opmars kwam door twee triggers. De eerste was het dierenwelzijn, oftewel een mogelijk verbod op voerligboxen. In de beleving van de burger/consument wint de strohuisvesting het aan alle kanten van de voerligboxen met uitloop. Lange rijen staal, staal en nog eens staal op een overmaat aan betonroosters en -vloeren verkoopt gewoonweg niet, grote ruimten met zeugen in een dik pak stro wél. Voerligboxen met uitloop winnen het voor de varkenshouder op hygiëne, arbeidsproductiviteit, overzicht, technische resultaten en de kostprijs. Maar de burger wil die dragende zeug gewoonweg niet zien tussen een overmaat aan staal en beton.Tweede trigger: milieuwetgevingDe tweede trigger was de milieuwetgeving. De diverse milieuverenigingen zijn gevuld met activisten die uit de dierenwelzijnshoek stammen, maar op dat vlak juridisch geen deuk in een pakje boter kunnen slaan. Voerligboxen met uitloop zijn immers een toegelaten systeem. In de milieuwetgeving hadden ze meer kans van slagen om veranderingen in bedrijfsopzet af te dwingen. Met de Arend Bosschers van deze wereld was goed te onderhandelen. Strostal erin? Dan geen bezwaar op je milieuvergunning, ook al was het er een die de toets bij de Raad van State zeker niet zou doorstaan. Oogje toe en bouwen maar. Met in het achterhoofd dat er altijd makkelijk caravans in kunnen, schoten de strostallen als paddenstoelen uit de grondBij een keus tussen niet bouwen, niet groeien en stilstaan versus groei met een best wel aangenaam systeem met lage kosten, hebben heel wat varkenshouders – terecht – gekozen voor de strostal. Met in het achterhoofd dat er altijd makkelijk caravans in kunnen, schoten de strostallen als paddenstoelen uit de grond. De tijd veranderen en het einde voor veel strostallen nadert (...); maar aan de strogroep kan geen systeem qua imago tippenMaar de tijden veranderen. De bedrijven groeien door, werken met meer vreemde arbeid en de milieuwetgeving wordt strenger. Daarmee nadert het einde voor veel strostallen, met name in Noord-Brabant, waar meer ammoniak gereduceerd moet worden dan landelijk. Vanuit imago-oogpunt is dat zeker een verlies. Want al tonen de huidige grote groepen dragende zeugen heel wat beter dan de lange rijen staal en beton, aan de strogroep kan geen systeem qua imago tippen.