‘Buikpijndossiers in de rechtspraak’

Onlangs stond in de krant een interview met Henk Naves, de voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak. Nu moet ik bekennen dat ik die man moeilijk serieus kan nemen, nu blijkt dat hij zelf de aan hem gerichte correspondentie niet beantwoordt, maar interessant is wel dat de Raad in zijn laatste jaarverslag zogeheten ‘buikpijndossiers’ benoemt onder de kop: gesignaleerde knelpunten in de uitvoering van wetgeving.De rechters bekritiseren zo de wetgever en het bestuur, bijvoorbeeld over de wachtlijsten in de jeugdzorg. Dat mag van mij – hoewel het in strijd is met de trias politica – maar ik zou toch in de eerste plaats vooral naar de eigen organisatie en de kwaliteit van de rechterlijke macht en de rechtspraak kijken. Als je zelf een balk in je oog hebt, moet je niet over de splinter in andere ogen beginnen. In de toeslagenaffaire heeft men de hand diep in eigen boezem gestoken, dat is waar: de overheid was fout en de rechtspraak heeft burgers in de steek gelaten. Dat ging trouwens vooral over de Raad van State (die net als de Hoge Raad weer niet onder de Raad voor de Rechtspraak valt).

---

Rechtspraak van het CBb over knelgevallen bij de fosfaatrechten was schrijnend onrechtvaardig

---