‘Brussel en Den Haag zetten grootschalige teelt onder druk’

Laat de markt zijn werk doen zonder Brusselse bemoeienis, dan redden we het wel als Nederlandse boer, zegt Hans Luijerink.We zijn nu, eind april, druk bezig de laatste mais te zaaien. Mais is de basis van het rantsoen bij elke rosékalverhouder. Het wordt ons echter steeds moeilijker gemaakt om dit gewas te telen. Dit jaar start wederom een belachelijk regeling: onderzaai van gras.De natuur laten bepalenAl jaren telen we een vanggewas direct na de oogst. Het land wordt zo snel mogelijk bewerkt met een cultivator of schijveneg waarna direct Italiaans raaigras of rogge ingezaaid wordt. Daarmee is de stoppel bewerkt, het land winterklaar gemaakt en het gezaaide gewas kan de laatste mineralen opvangen.Vanaf nu moeten we op de kalender kijken wanneer te oogsten. Dat is toch van de zotte?Kalverhouders willen een zo hoog mogelijk zetmeelgehalte in hun snijmais. Alle beschikbare suikers omzetten in zetmeel lukt (bijna) nooit vóór 1 oktober. Daarom blijft onze mais dus altijd lang staan. Vanaf nu moeten we echter op de kalender kijken wanneer te oogsten. Dat is toch van de zotte? Laat de natuur bepalen wanneer onze mais rijp is en laat ons daarna de juiste maatregelen nemen zoals we altijd al deden!Weinig te doen met milieudrukVolgens mij heeft deze regeling weinig van doen met milieudruk. Er zit een andere gedachte achter de onderzaairegeling. Enkele groene ambtelijke azijnpissers willen gewoon minder maisteelt. Daarom komen er steeds meer demotiverende maatregelen: bemesting in de rij, bemonstering van de toegediende mest en dan nu de onderzaai.Wij telen hoofdzakelijk mais op al onze gronden. We hebben zetmeel, energie, nodig voor de groei van onze rosés. Met gras kunnen we niet veel. Het vet van de kalveren kleurt dan te geel en dat willen consumenten niet. Mais kent dat nadeel niet. Het is een prachtig product met een hoge energieopbrengst bij een lage bemesting. De mestgift is met 40 kuub per hectare laag en de laatste jaren wordt ook veel minder gewasbescherming toegepast. Alternatief van mais telen en voeren is om energierijke grondstoffen te importeren via Rotterdam en die te voeren. Dat lijkt me veel milieubelastender dan voeren van eigen mais.Gecombineerde opgaveOok de Gecombineerde opgave is voor grote maistelers een crime. We mogen maar 75% van onze grond voor onze hoofdteelt gebruiken. De andere gewassen kunnen we op ons bedrijf niet gebruiken. Dat betekent dat we die afvoeren en extra mais moeten aanvoeren. Ik vraag me af of dat de bedoeling is. Dan moeten we ook nog eens 5% ecologische hobbygewassen telen om toeslagrechten binnen te halen. Waanzin.Liever zonder Gemeenschappelijk LandbouwbeleidIk heb al vaker aangegeven dat ik liever zonder Gemeenschappelijk Landbouwbeleid zou werken. Laat de markt zijn werk doen zonder Brusselse bemoeienis, dan redden we het wel als Nederlandse boer. Als Nederland de maisteelt wil doorbreken met bloemetjesranden vanwege toerisme en recreatie, prima, maar dan moet de overheid daarvoor betalen.Grond hebben we in bruikleen van de natuur, zorg dat de volgende generatie er mee verder kanIk vind dat je bepaalde richtingen wel moet stimuleren zodat er goed voor de grond gezorgd wordt en er zuinig wordt omgegaan met mest en bestrijdingsmiddelen. Grond hebben we in bruikleen van de natuur, zorg dat de volgende generatie er mee verder kan wanneer wij in het verzorgingstehuis zitten en uitkijken over een prachtige tuin vol geraniums en hortensia‘s.