Brabant versus Bretagne

Brabant en Bretagne delen meer dan hun beginletters. Beide landsdelen kampen met een intensieve veehouderij die in de verdrukking zit en met slachterijen in problemen. Maar de verschillen zijn veel groter dan de overeenkomsten.Zie de manier waarop boeren hun ongenoegen uiten. Nederlanders stropen de mouwen nog eens op, Fransen gaan de straat op. De boeren daar staan in hun strijd tegen de ecotaks overigens zij aan zij met transporteurs en ontslagen werknemers van slachterijen. Ook dat zou in Nederland onbestaanbaar zijn. Nederlandse boeren juichen sanering in de verwerkende industrie in de regel van harte toe.Frankrijk kent een traditie van heftig straatprotest, het levert vaak klinkklare munt op. Zo lijkt het ook nu te gaan. Dit roept vragen op. Moeten Nederlandse boeren jaloers zijn op hun Franse collega's? Is deze 'Franse slag' effectiever dan het Nederlandse poldermodel? Nee, het straatgeweld dreigt te escaleren en afgedwongen toezeggingen blijken vaak nogal zacht.Typisch Frans is de reflex dat de staat problemen moet oplossen. Dat heeft lang goed gewerkt, maar is in de huidige tijd onhoudbaar. Ten eerste is de overheid platzak. Ten tweede hebben we tegenwoordig de EU, die steun bovendien afbouwt. Juist Franse slachterijen voelen dat, want die zijn daar sterk afhankelijk van. Directe overheidssteun zou een terugkeer betekenen naar nationaal beleid, met alle nadelen van dien, met name voor veehouders in andere lidstaten.