Boeren roeren zich

"De leden van Cono laten duidelijk zien wat het verschil is tussen een grote en een kleine coöperatie", constateert Hanna. "Bij de kleine worden ze nog gehoord."Conoboeren hebben net als wij allemaal een hekel aan regels. Via een programma duurzaamheid krijgen ze echter allemaal extra regels opgelegd. Ze hoeven niet mee te doen, maar krijgen dan minder voor de melk. Dus wel vrijheid, maar door de lagere melkprijs minder blijheid bij de boeren van Beemsterkaas.Dat proberen ze te veranderen. Via een extra vergadering. Ruim 200 van de 480 leden kwamen opdagen."Kijk", zegt Hanna. "Dat is echte coöperatie. Daar staat de directeur nog voor de troepen. Die verdedigt het beleid en gaat de confrontatie met de leden aan. Klasse."Dat missen we bij FrieslandCampina. Daar verloopt de besluitvorming getrapt, via de ledenraad. Het is onmogelijk met directeur Cees 't Hart daarover te praten. Er zijn gewoon teveel leden."Dan krijg je protestvergaderingen, zoals vorig jaar in Heerenveen met Jan van Weperen als motor. Die leveren niets op. Het is zinloos als tegenstanders iets te roepen, waar geen beslisser bij is. Dat is in de praktijk ook wel gebleken", is Hanna van mening.Ze vervolgt: "Dat gaat bij Cono beter. De directeur verdedigt zijn beleid. Zegt dat hij zijn voorsprong met Beemsterkaas wil behouden en dat daar weidegang en duurzaamheid bijhoren. Hij is daarin de voorloper en dat wil hij blijven. Een argument dat mij aanspreekt."Mij spreekt ook aan dat er geluisterd wordt naar de leden. Na de protesten is besloten om de extra toeslag voor het verduurzamingprogramma te verlagen van een halve cent naar een kwart cent. Dat is wel vasthouden aan het principe, maar het melkprijsverschil tussen de boeren die wel meedoen en degene, die dat niet willen, verkleinen."Ik houd van zo’n directeur als Hulst, die zijn rug recht houdt. Hij gelooft in het beleid van zijn coöperatie. Staat er voor. Dat moet de leden ook wat waard zijn. Want het levert een uitstekende melkprijs op",  knuffelt Hanna de Cono.