‘Boer en tuinder onmisbaar in klimaatbeleid’

De agrarische sector kan een belangrijke bijdrage leveren aan het klimaatbeleid, vindt Marc Calon. De sector is niet het probleem, maar deel van de oplossing.Binnenkort staat het nieuwe kabinet van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie met de koning op het bordes. De agrarische sector is onmisbaar voor de ambities van het kabinet, ook voor het naar verwachting uitdagende klimaatbeleid. De afspraken in het Klimaatakkoord van Parijs zullen leidend zijn. Vertalen we die naar de agrarische sector, dan moeten we aan de bak. Dan zijn de doelstellingen van vermoedelijk tientallen procenten reductie in de uitstoot van broeikasgassen scherp en misschien zelfs onhaalbaar. Dat we deze uitdaging niet uit de weg gaan, heeft de sector al bewezen. We liggen ten opzichte van de Kyoto-doelen voor op schema (inmiddels 27% reductie ten opzichte van 1990). Geen reden om genoegzaam achterover te leunen, we moeten een tandje bijsteken om de volgende stap te zetten. De zwaarste opdracht is immers de stap naar de laatste procenten reductie. 'Met windmolens, precisielandbouw en WKK dragen boeren juist bij aan het oplossen van het klimaatprobleem.' - Foto: Ton Kastermans FotografieEnergie van boer en tuinderMaar ook dat kunnen we. Door bijvoorbeeld het potentieel van de 150 miljoen vierkante meter daken op boeren- en tuinderserven te benutten voor de productie van zonne-energie. En als we daar het potentieel van de daken en bedrijfsterreinen van de verwerkende industrie bij optellen, dragen we als agrarische sector aantoonbaar bij aan de nationale doelen. Met groen gas door vergisting van biomassa, het benutten van aardwarmte en inzetten van warmtekrachtkoppelingen, windmolens op het erf en besparing in verbruik door precisielandbouw, levert de agrarische sector een onmiskenbare bijdrage aan het opwekken van duurzame energie. Ook besparen we op energiegebruik en daarmee verminderen we de CO₂-uitstoot. Het wordt weleens vergeten dat inmiddels 40% van de totale hoeveelheid duurzaam opgewekte energie in Nederland van een boeren- of tuinderserf komt. Binden van CO₂ (koolstof) in de bodem via organisch materiaal is eveneens een optie, om de Parijs-doelstellingen te realiseren. En we werken aan een betere bodem en biodiversiteit. ‘De agrarische sector is niet het probleem maar een deel van de oplossing’Nieuwe verdienmodellenWe zullen de komende jaren op deze lijn doorgaan en nieuwe verdienmodellen ontwikkelen. De agrarische sector is daarom niet het probleem, zoals door de milieubeweging en commentatoren aan de zijlijn steeds wordt beweerd, maar we zijn een deel van de oplossing. Ik ontken niet dat we als sector nog een aantal kwesties fundamenteel hebben op te lossen, want dat zou de kop in het zand steken zijn. Wel gaan we voor een maatschappelijk gewaardeerde sector die een merkbare bijdrage levert aan de ambities van het nieuwe kabinet en de samenleving. De agrarische sector zal de komende jaren veranderen. De diversiteit in bedrijven zal toenemen, de productie wordt in alle schakels van de keten volledig transparant, nieuwe technologie zal zijn intrede doen en precisielandbouw neemt een vlucht. Tegelijkertijd zet de sector in op versnellen van de circulariteit en sluiten van grondstofkringlopen. We zijn al even op weg in de transitie naar een duurzame agrarische sector. Ambitieuze doelenGeef de agrarische sector ambitieuze doelen mee en stimuleer het ondernemerschap en de innovatie, dan zal de sector aantonen dat de ééndimensionale oplossingen die de milieubeweging voorstelt, geen serieuze weg zijn naar een duurzaam, welvarend en gezond Nederland. Ondernemerschap, samenwerken in de keten en antwoord geven op de maatschappelijke vraag, is de kracht van onze agrarische sector. Deze opinie is ook gepubliceerd in dagblad Trouw.