Bloemen op Vrouwendag

Ik had nog nooit gehoord van Wereld Vrouwendag toen ik voor het eerst in de voormalige Sovjet-Unie kwam. Maar dat veranderde snel toen ik een Russische vrouw kreeg!Het eerste jaar dat ik in Kazachstan was, vroeg de dame in de receptie van het hotel of wij Wereld Vrouwendag kennen in Nederland. Daarop antwoordde ik haar voor de grap dat het er soms op lijkt dat het in Nederland elke dag vrouwendag is. Ze was diep onder de indruk. Deze opmerking heeft mijn vrouw goed onthouden. Ik betaal letterlijk en figuurlijk nog elke dag de prijs voor die opmerking.Vervrouwelijking van de landbouwVrouwen in de voormalige Sovjet-Unie hebben het nooit makkelijk gehad en het lijkt erop dat het hier in Centraal-Azië ook niet beter voor ze wordt. Veel mannen trekken weg om in Rusland of elders werk te vinden en laten dan hun vrouw en kinderen achter. In Tadzjikistan wordt daardoor al gepraat over de ‘feminisatie’ van de landbouw. In de eindeloze katoenvelden zie je grote groepen vrouwen met een hak bezig. En daarbij zie je dan soms een meisje met een paar wiegjes met ingebakerde baby’s onder een boom. Dan snap je meteen wat die cryptische term betekent.Polygamie wordt weer bepleitDe cruciale rol die vrouwen in de landbouw in de wereld spelen, wordt steeds meer onderkend en erkend. Maar er wordt niet veel gedaan om hun het werken wat aangenamer te maken. Ook wordt weer openlijk gepraat over het weer officieel toestaan van polygamie. Met Wereld Vrouwen dag wordt het gebrek aan beloning en waardering voor de vrouwen meestal ‘afgekocht’ met wat bloemen en parfum. Maar ja, als je man in Rusland werkt, wie geeft jou dan die bloemen en parfum? En heel vaak is de vraag ook…: aan wie geeft je man dit jaar de bloemen en parfum?‘Nederlandse’ rozen uit ChinaOp de terugweg van de veemarkt, die er overigens niet was vanwege MKZ-quarantaine (ik zag nog niets in de OIE-weekrapporten en dat zal ook wel niet komen), ben ik toch maar even gestopt bij een van de vele geïmproviseerde bloemenstalletjes langs de weg. Ik wilde ook aan mijn plicht voor Vrouwendag voldoen en kocht een paar rode rozen en een paar gerbera’s. De prijs van de rozen was voor Nederlandse begrippen hoog (2 euro per stuk). Individueel stijf in plastic verpakt toonden die toch meer dan de tulpen, die hetzelfde kostten. De Gerbera’s werden fier omhooggehouden met een groen ijzerdraadje om de stengel. Dat had natuurlijk een waarschuwing moeten zijn.
Thuis is het spul in een vaas gezet en twee uur later hingen de ‘rozen uit Nederland’ al. Het zullen, zoals zoveel goeduitziende zaken hier, wel rozen uit China zijn geweest. Net zoals de Chinese kleren op de markt uit Turkije komen. Gelukkig werd het me thuis vergeven. Mijn vrouw was al diep onder de indruk dat ik aan Vrouwendag gedacht had.Foto's: Anton van Engelen