Biobrandstof niet afserveren

Weinig agrarische onderwerpen zijn zo controversieel als de biobrandstoffen. Tien jaar geleden waren ze nog ‘in’, en werd de teelt ervan verankerd in regeringsbeleid.Bio-ethanol en biodiesel golden als sleutel naar reductie van het broeikaseffect, betere inkomens van boeren en afbraak van de macht van vijandige olielanden.Nu de productie op gang komt, is de sfeer totaal andersom. Het klimaateffect valt tegen, volgens sommige critici is de bijdrage zelfs negatief. Al komen serieuze studies nog altijd op een netto-bijdrage aan het milieu.De belangrijkste kritiek is dat de biobrandstoffen de voedselproductie verdringen. De FAO noemde de biobrandstof afgelopen week bij de presentatie van de jongste ‘hongercijfers’ nog als risicofactor.De Europese koepel van boerenorganisaties Copa zit nog vooral op de eerste lijn. Ze reageert zeer negatief op het voornemen van de Europese Commissie om het biobrandstofbeleid af te zwakken. Ze wijst erop dat miljarden geïnvesteerd zijn in ethanol- en dieselfabrieken, in de verwachting dat de EU consistent beleid zou voeren.‘Voedselprofessor’ Michiel Keyzer toont zich in een interview in deze krant aanhanger van de andere lijn. Hij denkt dat de bijdrage van biobrandstof aan de totale energiebehoefte nooit meer dan een druppel op de gloeiende plaat kan zijn, en dat massaal gebruik wel degelijk kwalijke gevolgen voor de wereldvoedselvoorziening kan hebben. Een bijmengplicht verstoort bovendien de markt.Voor zulke complexe onderwerpen bestaan geen panklare antwoorden en oplossingen. Wel is één ding helder. De groeiende energiebehoefte maakt het nodig alle beschikbare bronnen in de wereld te gebruiken. Biobrandstof heeft kwalijke kanten, maar zonder meer afserveren doet geen recht aan de mogelijkheden van de landbouw als leverancier van via fotosynthese vastgelegde zonne-energie.