‘Binnenkort mogen we weer stemmen, maar op wie?’
Ik ben al bijna 40 jaar boer. Mijn handen zijn ruw, mijn dagen lang, mijn bestaan geworteld in de Nederlandse grond. Maar momenteel voel ik me een vreemdeling in mijn eigen land. Terwijl ik elke dag werk aan gezond en duurzaam voedsel voor Nederland, proberen politici, activisten en consorten mij de grond onder de voeten (letterlijk) weg te nemen.
Landbouwgrond vormt de basis voor onze voedselproductie, export en voedselzekerheid. Foto: Mark Pasveer
Nederland telt ongeveer 1,84 miljoen hectare cultuurgrond (CBS 2024). Hiervan is slechts 1,5 miljoen hectare echte landbouwgrond (akkers, weiland, boomgaarden etc.) Deze landbouwgrond vormt de basis voor onze voedselproductie, export en voedselzekerheid.
Toch willen sommige beleidsmakers duizenden hectares opofferen voor natuurherstel, defensie, zonneparken, woningbouw, industrie etc. Daarnaast worden er op steeds meer gronden beperkingen opgelegd, bijvoorbeeld door de omgevingsvisie, door aanwijzing als nutriënten verontreinigd (NV) gebied vanwege nitraat of fosfor, door Natura 2000-gebieden of door de vele regels en beperkingen die boeren opgelegd krijgen via onder andere het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Alsof voedsel vanzelf uit de supermarkt komt. Ik vraag me af hoeveel cultuurgrond durven we nog weg te geven in een wereld die steeds onzekerder wordt.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Goed geschreven Mart