‘Bij precisielandbouw zijn standaarden broodnodig’

‘Eerst is er innovatie, dan standaardisatie’. Achter dit zinnetje gaat een wereld schuil van inspiratie, innovatie maar ook frustratie. Waar gaat het over? De precisielandbouw, de gouden belofte voor de landbouw van de toekomst, hapert. Het schiet niet genoeg op. Iedereen heeft het erover, maar nog steeds stappen te weinig boeren over de drempel. Kostprijs is natuurlijk cruciaal maar daarnaast is het gebrek aan standaarden een van de grote struikelblokken. Los van de kosten en baten: mensen zien door de bomen het bos niet meer. Systemen van verschillende fabrikanten ‘praten’ niet met elkaar. Er is een oerwoud aan software en elke fabrikant heeft zijn eigen format voor het verwerken van de data. ‘Eilandjesdenken’ heet dat ook wel.De uitspraak bovenaan komt uit de hoek van Agroconnect, de stichting die als doel heeft datastromen te uniformeren en te standaardiseren. Dat lukt dus nog maar mondjesmaat. Er zit iets van berusting in: die versnippering hoort er nu eenmaal bij in deze fase. Nieuwe technologieketens ontstaan niet in een keer, maar moeten langs verschillende wegen simultaan groeien, waarna uiteindelijk misschien één handige standaard overblijft. Je ziet het buiten de landbouw ook, denk aan de elektrische auto of de coronavaccins.

Machtspositie precisielandbouw