Artikelen van Vergaderboer

Even terugkomen op vorige week. Ik schreef over de dictatoriale dreiging van de Rabo om voornamelijk duurzaam gebouwde stallen te financieren. Dat kan ook anders, bewijst men in Groningen.Daar zijn de provincie, LTO en Natuur en Milieu het eens geworden over de uitbreiding van melkveehouderijbedrijven. Het bouwblok mag groeien van maximaal 2 hectare naar 4 hectare. Maar daar moet de uitbreidende boer wel wat voor doen.Er is een verdienmodel opgesteld. De bouwende boer kan punten behalen met de volgende thema's: diergezondheid, welzijn, inrichting landschap, architectuur gebouwen, aanzicht erf, natuurbeheer energie en weidegang. Dat zijn de belangrijkste. Een eindrapport met een gemiddelde van 7,5 geeft de boer ruimte voor uitbreiding.Een goed plan, een variant op de plannen in Brabant. Vooral omdat de overheid de eisen stelt. Die heeft verantwoordelijkheid voor het landschap en wat daar gebeurt. In opdracht van de maatschappij, die nu eenmaal eisen stelt aan wat de boer doet. De democratisch gekozen vertegenwoordiging van de burgers heeft daarom ook het recht om te zorgen dat aan die eisen wordt voldaan.Voor de boer is er de eigen keus. Hij kan voldoen aan de eisen van de maatschappij en krijgt de ruimte. Doet hij dat niet, dan moet hij leven met zijn eigen beperkingen wat ruimte betreft. (En misschien ook zijn maatschappelijk inzicht).Waarom de provincie wel en de Rabo niet, zult u zich afvragen. Welnu, de provincie heeft een dienende maatschappelijke functie en de Rabo een financiële. Elke schoenmaker kan zich het beste bij zijn eigen leest houden. En wat de Rabo betreft met name omdat ze moeite hebben om de eigen schoen goed op de leest te houden.

"Nog even en de Rabobank bepaalt welke stal we moeten bouwen", zegt Hanna. "Bedrijfsfinancieringen, die voldoen aan het niveau Plusstallen, worden gemakkelijker verstrekt. Wie dus gewoon goedkoop wil bouwen, krijgt straks geen geld meer.""Je overdrijft", vind ik. "Rabo heeft meegewerkt een nieuw concept stal. Samen met LTO, NZO en de Dierenbescherming. Kortom, alle organisaties, met uitzondering van de sectorvakbonden, maar die geven toch alleen maar commentaar op wat anderen bedenken. Dat is hun rol en die vervullen ze met verve.De eisen van de Plustal zijn lager dan bij een integraal duurzame stal, maar hoger dan de wettelijke eisen. Het komt er dus op neer dat wanneer je een stal bouwt volgens de wet je van de bank geen of moeilijker financiering krijgt."De Rabo beweegt zich daarmee op een bedenkelijk terrein", meent Hanna. "Via de geldkraan stimuleert zij de bouw van duurzame stallen. Ik vraag me af of dit haar taak is. De bank moet geld verstrekken als er voldoende onderpand is en er een verantwoord bedrijfsplan ligt. Niet alleen als het een bepaalde ontwikkeling stimuleert. Dat is hun taak niet."Mee eens. Van de zuivelsector kan ik me de stimulering indenken. Die weet hoe de markt reageert op duurzaamheid. Als men dan de grondstof melk van duurzame stallen wil hebben, helemaal akkoord. Ook van de LTO kan ik het me nog voorstellen dat die een bepaald beleid voorstaat. Om van de Dierenbescherming maar niet te spreken. Maar de Rabo, nee, die moet ook een ondernemer, die voldoet aan de wettelijke eisen, financieren.""Het doet met denken aan de prostitutiesector", zegt Hanna."Banken wilden die, hoewel wettelijk binnen de regels, ook niet financieren. Ze sloten een bepaalde groep uit. Dat doen ze straks ook met boeren die goedkoop binnen de wettelijke normen willen bouwen. Onacceptabel."Siem Jan Schenk van de LTO hoopt met de plusstal de bewustwording van de sector voor duurzaamheid aan te jagen. "Het moet echter wel passen in het economisch plaatje van de veehouders", zegt hij. Maar als de Rabo daar anders over denkt?