Akkerbouw versus veehouderij

De belangen van akkerbouwers en veehouders lopen lang niet altijd parallel, integendeel. Voor belangenbehartigers betekent dat spitsroedenlopen.Voorzitter Maat van LTO kan erover meepraten. Vorige nazomer pleitte hij voor het aanleggen van graanvoorrraden omdat de voerprijs hard steeg. Het akkerbouwdeel van de achterban was furieus. Om dezelfde reden weten akkerbouwers de redactie van Boerderij te vinden als in een commentaar of artikel zelfs maar de suggestie wordt gewekt dat graanprijzen ´hoog´ zijn.Die gevoeligheid heeft een reden. Akkerbouwers zijn bang dat ze het onderspit delven tegenover de economisch veel grotere veehouderij. Dat speelt ook in de mestdiscussie. In principe hebben veehouders en akkerbouwers een gemeenschappelijk belang, namelijk ruime bemestingsnormen. Maar in de praktijk staan ze soms tegenoverelkaar. Zo is er nu scepsis in de akkerbouw over de verlenging van de uitrijdperiode. Deze maatregel van Dijksma is vooral ingegeven door de veehouderij: de mestputten moeten leeg, en niet door teelt-optimalisatie. Angst is dat deze concessie straks tegen de akkerbouw gaat werken bij onderhandelingen over het verdere mestbeleid.Van hetzelfde laken een pak is de wens die in de veehouderijsector leeft om kunstmestgebruik in te dammen ten faveure van dierlijke mest. Dat is puur gedacht vanuit veehouderijbelang. Veehouderij en akkerbouw hebben elkaar nodig. Bij onderhandelingen in Brussel over het mestbeleid moet dat voorop staan. Afzet van (verwerkte) mest is het belang van de veehouderij, beschikbaarheid van voldoende goede meststoffen is het belang van akkerbouwers.