‘Afscheid van een tijdperk: van productiviteit naar duurzaamheid in landbouw’
Rutte III en IV markeren de omslag van productiviteitsdenken naar duurzaamheid als blijvende randvoorwaarde.

Oud minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Piet Adema en oud minister voor Natuur en Stikstof Christianne van der Wal tijdens de overdracht aan hun opvolgers minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur Femke Wiersma en staatssecretaris van Visserij, Voedselzekerheid en Natuur Jean Rummenie. – Foto: ANP
“Als je het gezellig wil houden, moet je niet over kerk of politiek praten.” Voetbal kon nog net wel. Dat is wat ik, toen ik opgroeide, nogal eens hoorde. Toch wil ik in deze column een keer van dat ‘principe’ afwijken. Demissionair minister Adema heeft afscheid genomen en dat is een moment voor een terugblik.
Sinds 2017 (Rutte III) was er een CU-minister van Landbouw. Het begon met Carola Schouten en het eindigde de afgelopen week met Piet Adema. Het zijn lastige en hectische jaren geweest. Dat heeft niet zozeer met de CU te maken, maar meer met een erfenis van scheefgroei en falend overheidsbeleid, gecombineerd met de enorme hectiek van de actualiteit, spanningen en boerenprotesten.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










In dit artikel wordt verwezen naar de tijd van Mansholt, de tijd die nu wordt verafschuwd door de Green Deal lovers of moet ik zeggen Green Pace. Green Pace heeft dankzij de verdiensten van deze productie en daarmee goedkoop voedselpakket kunnen ontstaan. De Rijken hielden (veel) geld over voor hun nieuwe hobby "Milieu en dierenbescherming". Dit heeft geresulteerd in het angst zaaien m.b.t. het vergaan van de wereld. Niemand weet wat de Duurzaamheid voor gevolgen heeft voor de mensheid. De aanbidders van deze nieuwe religie prediken net als hun kerkelijke voorgangers in de Middeleeuwen Dood en Verderf als je niet mee gaat in hun beleid. Tegen stribbelen zien zij als een Doodzonde en betekent uitsluiting van de maatschappij. Wie gelijk heeft/ krijgt zal de tijd leren, maar de eersten (voor lopers)kunnen in dezen wel eens de laatsten (achtersten) zijn.