Actievoeren

Ondanks een verleden als actievoerder slaat de twijfel toe. Moet je als DDB-lid wel meedoen aan de melkacties?De telefoon staat roodgloeiend. De brievenbus puilt uit. De ene boer na de andere belt of schrijft met de vraag of wij ook meedoen aan ‘de’ actie. In een verdwaalde bui zijn we vorig jaar lid geworden van de DDB en nu worden we opgejaagd door actievoerende medeleden. Wij twijfelen tussen solidariteit en realiteitszin. “Ga mee naar Heiloo, om daar de melkfabriek te blokkeren.” “Zeg tegen de fabriek dat je de melk niet levert, vanwege penicilline, kapotte spoelinstallatie, vergeten de slang in de tank te hangen of wat je zelf ook voor reden kan verzinnen om te ontkomen aan je leververplichting.”Ik hoor het, lees het en in mijn achterhoofd dreunt weer de leus die ik als brugpieper riep tijdens de eerste actie waaraan ik ooit meedeed: ‘Hi, ha, hafra, voedsel voor Biafra’. Met honderden leerlingen in vele bussen reden we naar Den Haag. Actievoeren om geld binnen te krijgen voor voedsel en medicijnen. I

k geloof dat het toen heeft geholpen. Maar om melk als mest uit te rijden over het land of in de kelder te laten lopen voor een hogere melkprijs? Daar geloof ik niet in en dat zal geen burger begrijpen. De melkfabriek dwarszitten, is jezelf dwars zitten als lid van de coöperatie.
Ik geloof meer in onderhandelen en praten. En aanpassen aan de marktwerking. Je kunt wel een minimale prijs eisen van 43 cent per liter, maar dan zeggen de boeren buiten Europa: heel goed, dan gaan wij daar ónder produceren. Varkenshouders en akkerbouwers zijn ook elk jaar overgeleverd aan de pieken en dalen van de markt. Die laten toch ook geen aardappels willens en wetens verzuipen, of varkens los in de wei aan hun lot over, als de prijs tegenvalt?Actie op kleine schaalAls we nog volop twijfelen over actievoeren of niet, belt boer Klaas met een lumineus idee. Er is kermis in het dorp en tijdens de zeskamp vinden er enkele spelletjes op en rond het water plaats. Als hij daar nu eens bakken melk neerzet, waar ze doorheen moeten? Met actieborden erbij. En als we dan melk gratis uitdelen, maar wel met de waarschuwing dat het niet gekookt is en op eigen risico wordt genuttigd? En dan met alle boeren uit het dorp naar de kermis om het publiek en de gewaarschuwde pers te wijzen op de lage melkprijs die de boer nu opeens weer krijgt? Yes, daar kunnen we achter staan. De burger mag best weten dat de boer zo weinig krijgt voor dat witte wondermiddel, dat veel gezonder en goedkoper is dan die gele rakkers die zo gretig aftrek vinden op een kermis.

Het is in ieder geval iets, maar als er meer actie gevoerd moet worden, zou wat mij betreft de mooiste actie zijn: melkpoeder maken voor de bevolking van Birma, het Biafra van nu.