‘Aanpak IBR/BVD goede zaak, plan NZO slechte route’

De aanpak van IBR/BVD krijgt langzamerhand vorm. De NZO-route zal werken, maar is onwenselijk.Eindelijk trekt de rundveehouderij weer ten strijde tegen IBR en BVD. Een goede zaak, want de Nederlandse melkveehouderij loopt op dit punt jaren achter op de buurlanden. Het rondgaan van virus, en daarmee nieuwe uitbraken, leidt tot flinke schade op de bedrijven. Daarnaast wordt de export van fokvee bemoeilijkt door onze smeerpoetsstatus. Als actie uitblijft, hollen de afzetkansen nog verder achteruit. NZO stelt ruim 18 jaar na de ‘Bayer-affaire’ deelname aan een erkend bestrijdingsprogramma verplicht per 2018, op straffe van melkweigering. Het concrete strijdplan is nog onduidelijk. Later dit jaar maakt de stuurgroep het programma bekend. Vleesvee- en vleeskalverhouders krijgen (nog) niet te maken met een verplicht bestrijdingsprogramma. Slachterijen kunnen dit opleggen via hun inkoopvoorwaarden, maar dat is voor belangenbehartiger COV een stap te ver. 'Merendeel van de importkalveren komt uit landen met een veel betere IBR- en BVD-status dan Nederland'Op de diverse fora gaat nu direct weer de wijzende vinger naar vleeskalverhouders. Zonder een verplichte bestrijding bij vleeskalveren zou doorvoeren van entprogramma in de melkveehouderij dweilen met de kraan open zijn. Dat sentiment is best verklaarbaar, maar feit is dat het merendeel van de importkalveren uit landen komt met een veel betere IBR- en BVD-status dan Nederland heeft. Kalvermesters hebben liever importkalveren omdat daar minder ziekten onder rondgaan. Twee van de vijf kalverhouders ziet IBR/BVD-vrije kalveren zelfs als belangrijkste verbeterpunt in de bedrijfsvoering!'De keus voor de NZO-weg is een pragmatische oplossing, maar een principieel onwenselijke richting' Voor de derde keer zet NZO de leveringsvoorwaarden in om zaken af te dwingen die los staan van de voedselveiligheid. Jazeker, de keus voor de NZO-weg is een pragmatische oplossing omdat de sector na het opdoeken van de productschappen geen andere wegen heeft om collectief zaken af te dwingen. Maar het is een principieel onwenselijke richting. De inkoopvoorwaarden horen de voedselveiligheid en -kwaliteit te borgen. Daar hebben de deelname aan de KringloopWijzer, het verplicht melden van kalveren en de bestrijding van IBR/BVD niks mee van doen.