1934: emmers water hijsen
Nu draaien we simpelweg de kraan open voor water. Vroeger hees men het water emmer voor emmer omhoog uit een diepe put.
Waterputten konden vele meters diep zijn, afhankelijk van het grondwaterpeil. Open voegen tussen de stenen lieten het water doorsijpelen. Er waren ook putten met onderin een houten vlonder vol gaten. Dit waren welgaten, grondwater kon erdoor omhoog. - Foto: Misset
Deze foto is gemaakt in 1934. De waterput was de watervoorziening zoals we nu een kraan hebben. Aan de haalboom die horizontaal in beeld te zien is, hing een puthaak die je tot onder in de put kon laten zakken. Hier hing een emmer aan en zo schepte men water omhoog.Putten zijn al eeuwenlang in gebruik. In de middeleeuwen werden ze gemaakt van uitgeholde boomstammen, liefst van hele dikke eiken. Toen de benodigde diktemaat schaars werd, de dikste bomen werden meer en meer gebruikt om er gebinten voor boerderijen van te maken, stapte men over op planken of zelfs heideplaggen. Een karrenwiel waar de spaken uit waren gehaald, deed dienst als fundering.
Flinke klus
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
We hebben een paar maand geleden een waterbron geboord op een nieuwe locatie. Een wichelroede loopster bepaalde anno 2022 niet alleen de juiste plek om te boren maar ook de diepte voor voldoende volume van goed water. Volgens haar zat het water wat wij zochten op 188 voet diepte. Uiteindelijk viel de boor op 190 voet diepte in de water ader. De opbrengst is met minstens 50 gallons per minuut (225 liter) veel hoger dan waar wij op hoopten en het is goed water met laag ijzer en laag calcium.