Zin en onzin van rechtstreekse communicatie

'Primaire producenten dienen hun krachten te bundelen en te proberen rechtstreeks met de consument te communiceren'. Dat is het advies van Europarlementariër Esther de Lange aan boeren.Aanleiding is een rapport dat ze voor het Europarlement heeft opgesteld over fraude met voedsel. Ze concludeert daarin dat Brussel lang te weinig oog voor dit onderwerp heeft gehad. Ook pleit ze voor een meer politie-achtige opzet van controle-instanties zoals de NVWA. Er is te weinig afstand, vindt zij. Controle-acties zijn te voorspelbaar en niet hard genoeg.Haar pleidooi voor een hardere controle-cultuur ligt in lijn met eerdere rapportages over de werkwijze van de NVWA. Het is na vele jaren van gedoe tijd dat er een effectief controlesysteem komt. Het is te hopen dat de speciale taskforce voedselveiligheid die staatssecretaris Dijksma heeft aangesteld orde op zaken kan stellen.Anders ligt het met het eerste advies van De Lange. Boeren zouden zelf rechtstreeks moeten 'communiceren met de consument', om het vertrouwen te herstellen. Dat is een zinloze exercitie. Tussen de boer en het winkelend publiek zitten nogal wat schakels waar de primaire producent geen grip op heeft. Juist daar gaat het vaak mis. De Lange zegt het zelf. Over de hoofden van die tussenschakels heen roepen dat het allemaal koek en ei is, maakt het afbreukrisico alleen maar groter. Dat wordt een bron van frustratie.Ieder moet zijn eigen straatje schoonvegen, onder het wakend oog van een strenge doch rechtvaardige, onafhankelijke inspectie. Dat is de enige weg.